Ανίατη ασθένεια της ΠΑΕ ΠΑΟΚ τα …λόγια!

Κοιτάξτε, να δείτε (κατά πως λέμε…). Δεν είμαστε υπεύθυνοι μόνο γι’ αυτό που κάνουμε. Είμαστε και γι’ αυτό που δεν κάνουμε.  Σαφές. Τούτο δε, ισχύει και για την ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Ευθύνες δεν τη βαραίνουν μόνον επειδή πράττει. Τη βαραίνουν κι επειδή δεν πράττει. Κυρίως όμως, επειδή τα λόγια (της) είναι περισσότερα από τα έργα (της).

Κι όταν λέμε: ΠΑΕ ΠΑΟΚ, εννοούμε όλους, όσους ενεπλάκησαν κι εμπλέκονται στην δομή και στη λειτουργία της. Όλους, όσους συμμετείχαν σε πολιτικές και διαδικασίες για τα αποτελέσματα της. Δίχως εξαίρεση…

Αναλύοντας περισσότερο τη σημερινή μας σκέψη, σας ρωτούμε: Πως και γιατί κατέστη ευεργέτης της ο Ιβάν Σαββίδης; Επειδή εξήγγειλε; Επειδή υποσχέθηκε; Επειδή ενέπνευσε; Όχι. Κατέστη ευεργέτης ουσιαστικά επειδή την (απ)ελευθέρωσε. Απαλλάσσοντας την από τα δεσμά των οφειλών στο Δημόσιο ανέδειξε μία ΠΑΕ ανεξάρτητη κι ελεύθερη. Κυρίαρχη. Κοντά σε αυτήν ανέδειξε ανάλογα και τον ερασιτέχνη ΠΑΟΚ.

Μία πράξη του «τσάρου» της Τούμπας (με κόστος… ελάχιστο έκτισε οικονομικά μπροστά στο μέγιστο για να κτίσει αγωνιστικά) τον κατέστησε ευεργέτη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ! Ένα έργο για τα οικονομικά και πίνουν νερό στο όνομα του. Τόσα λόγια για τα αγωνιστικά και του ασκούν (εύλογα…) κριτική!

Συνάμα ένας τίτλος, η στέψη του ΠΑΟΚ ως Κυπελλούχου και ο Ιβάν Σαββίδης ταξίδεψε τους φίλους του «δικέφαλου» στον έβδομο ουρανό. Ένα … Μόλις ένας στόχος για τίτλο τόσα χρόνια, με τόσα λόγια για τίτλους κι ο «τσάρος» της Τούμπας έγραψε ιστορία. Και τον έγραψε η ιστορία.

Από τη μία πλευρά της ζυγαριάς τα έργα, οι πράξεις. Κι από την άλλη τα λόγια. Προς τα που βαραίνει η ζυγαριά. Στα έργα, τις πράξεις…

Αυτή η μέτρηση είναι κατ’ ουσία η εικόνα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ επί Ιβάν Σαββίδη. Εάν μάλιστα, κι εφ’ όσον δεν υπήρχε τέτοιος όγκος με ανάλογο βάρος αχρείαστων  κι ανούσιων λόγων. Δεν θα υπήρχε καν μέτρηση. Δεν θα γινόταν σύγκριση έργων και λόγων.

Εν τούτοις στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ η «γάγγραινα» των πολλών κι ανούσιων λόγων δεν θεραπεύεται. Πριν από τον Ιβάν Σαββίδη κατέτρωγε τις σάρκες και τα σωθικά του «δικέφαλου» Επί του Ιβάν Σαββίδη δύο έργα την έβαλαν από κάτω. Υπάρχει όμως, και βλάπτει σοβαρά την υγεία του κόσμου του ΠΑΟΚ.

Τρώγοντας λόγια ουδείς, ουδέποτε έπαθε δυσπεψία. Στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ (κι είπαμε ποιους εννοούμε) από ανέκαθεν δεν τα έτρωγαν. Ό,τι θυμόταν, χαίρονταν. Τότε φυσικά, δεν έμεινε κάτι για να χαρούν ουσιαστικά. Τώρα, έμεινε η (απ)ελευθέρωση από τον βρόγχο των χρεών προς το Δημόσιο και το Κύπελλο.

Αμφότερα αποτελέσματα (έργα Ιβάν Σαββίδη. Χριτς, χρατς)  άλλαξαν τον ρου της ιστορίας για τον ΠΑΟΚ. Ναι, αλλά… Ανέβασαν και τον πήχη. Διαμόρφωσαν απαιτήσεις Άνοιξαν την όρεξη. Κι αυτή η όρεξη, η συγκεκριμένη όρεξη θέλει έργα κι ουχί λόγια για να ικανοποιηθεί! 

Με λίγα λόγια; Δεν αρκούν μία ευεργεσία κι ένας τίτλος για πτήσεις ανάλογες με τις προσδοκίες των φίλων του «δικέφαλου» στον έβδομο ουρανό. Έτσι κάποιες ανώμαλες προσγειώσεις δια έργων – μετά από απογειώσεις δια λόγων - τους «χαλούν».

Τούτο είναι κρίμα κι άδικο. Κι είναι καιρός για να θεραπευθεί η ανίατη ασθένεια της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Κάνει κακό… Αδικεί και τον «τσάρο» της Τούμπας!