«Ανέστησαν» και… τους πεθαμένους
Εγκλωβισμένος ο ΠΑΟΚ στα προβλήματα του και στην αυτοκαταστροφική εσωστρέφεια του, η οποία προκλήθηκε από τις απερισκεψίες συγκεκριμένων επιπόλαιων τύπων, κατάφερε (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να χάσει από μια αξιοθρήνητη ομάδα.
Από την χειρότερη – ομολογουμένως – του πρωταθλήματος. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι συγκεκριμένοι έσπειραν ανέμους και θερίζουν τώρα θύελλες. Ωστόσο, αν και τα περί συνομωσιών αποδείχθηκαν αέρας κοπανιστός, τα περί θύελλας δεν μπορούν να «κολλήσουν» συνολικά στο χθεσινό βράδυ, παρά μόνο στο αποτέλεσμα του. Οι δύο αντίπαλοι σε μια απέλπιδα προσπάθεια αγωνιστικής και βαθμολογικής επιβίωσης, αποδείχθηκαν ελλιποβαρείς και δεν έκαναν τίποτα άλλο, από το να μοιράζουν επί 90 ολόκληρα λεπτά την κακομοιριά τους. Ο κόουτς του Δικεφάλου ξεκίνησε με την γνωστή εμμονική και αποδεδειγμένα καταστροφική επιλογή του, έχοντας στο βασικό σχήμα για μια ακόμη φορά έναν παίκτη…φάντασμα. Τον οποίο επιμένει να χρησιμοποιεί – άγνωστο για ποιους λόγους – από τη στιγμή που επί μονίμου βάσεως, αφενός τον αλλάζει στο δεύτερο ημίχρονο και αφετέρου δεν τον δικαιώνει.
Η ομάδα λοιπόν, με δεδομένη και αυταπόδεικτη την αγωνιστική «απουσία» του Ουκρανού, είναι σαν να παίζει με δέκα παίκτες. Και χθες είδαμε λοιπόν το ίδιο έργο και τους Κάνιας και Τσίμιροτ να βγάζουν τα σωθικά τους, προκειμένου να καλύψουν το τεράστιο κενό του ανενεργού βαδιστή. Βέβαια, πέρα από την επισήμανση αυτή, την οποία ορισμένοι ούτε την μετρούν όπως πρέπει, ούτε της δίνουν την ανάλογη βαρύτητα, λόγος σοβαρός για τον ΠΑΟΚ τον χθεσινό δεν μπορεί να γίνει. Αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά λίγος, προβλέψιμος και αδύναμος να αντιδράσει στις δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν ανά πάσα στιγμή σε κάθε παιχνίδι. Και αυτό γιατί όσο και αν προσπάθησε να φανεί καλύτερος του αντιπάλου του (και ήταν σε κάποια διαστήματα) η γενική εικόνα του, επιεικώς ήταν για μια ακόμη φορά απαράδεκτη. Σε προηγούμενα παιχνίδια είχε το ελαφρυντικό ότι έκανε ευκαιρίες και ήταν άτυχος. Στο χθεσινό ωστόσο δεν υπάρχει ίχνος ευκαιρίας.
Αν θελήσει κανείς λοιπόν να ψάξει για να βρει ελάχιστα ψήγματα αισιοδοξίας, αυτά θα περιοριστούν στη βελτιωμένη εικόνα που παρουσίασαν ορισμένοι παίκτες, οι οποίοι στα προηγούμενα παιχνίδια είχαν πολύ άσχημη απόδοση. Δυστυχώς όμως στον αντίποδα υπήρχαν και κάποιοι που στα προηγούμενα παιχνίδια ήταν καλοί, στο χθεσινό όμως δεν είχαν την ανάλογη αγωνιστική συμπεριφορά. Η χθεσινή ήττα έρχεται να προστεθεί σε όλα όσα αρνητικά και αυτοκαταστροφικά «γέννησε» η… «γιαλαντζί» - συνομωσία με τον διχασμό και την κρίση που κουβάλησε στην Τούμπα.
Το ζητούμενο στην προκειμένη περίπτωση είναι αν θα υπάρξει συνέχεια σε όλα αυτά τα οδυνηρά που βιώνει η ασπρόμαυρη οικογένεια. Ελπίδα υπάρχει; Ίσως, ο νέος υπεύθυνος του τμήματος Παντελής Κωνσταντινίδης, ο συμπαθής «σβούρας» καταφέρει να βάλει ένα φρένο. Το «πέρασμα του» από την Τούμπα στο παρελθόν άφησε άριστες εντυπώσεις. Απέδειξε ότι είναι ένας σοβαρός, διορατικός και πάνω από όλα δίκαιος και δραστήριος γνώστης του αθλήματος.
Ίσως, και λέμε ίσως γιατί μέσα στην αυλή των θαυμάτων, όπως τον έχουν καταντήσει κάποιοι τον ΠΑΟΚ, μπορεί σύντομα να απαξιωθεί κι αυτός και να μην τον αφήσουν να δουλέψει απερίσπαστος. Ο Παντελής είναι μακριά από τα σκοτεινά παρασκήνια και από ιδιοτελείς επιδιώξεις, όπως επίσης και αποδεδειγμένα απεχθάνεται αναμείξεις με τα αλισβερίσια των μανατζαραίων και όλων εκείνων των διαμεσολαβητών, που έχουν πέσει με τα μούτρα στο μεγάλο μεταγραφικό φαγοπότι. Κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει, ούτε να προβλέψει, εάν θα συνεχιστεί η αρνητική πορεία και επαναληφθούν τα ίδια λάθη. Σχετικά με το παιχνίδι νομίζουμε ότι δεν υπάρχει λόγος να επιχειρήσουμε μια σύγκριση ανάμεσα στους γηπεδούχους και τους φιλοξενούμενους. Απλά και μόνο μπορούμε να πούμε ότι οι νικητές ήταν τόσο αξιολύπητοι μέσα στο γήπεδο τους (ούτε μια ευκαιρία και ένα κοροϊδίστικο γκολ) με την εικόνα που παρουσίασαν, αφαιρώντας έτσι το δικαίωμα από τους ηττημένους να ισχυριστούν ότι ήταν καλύτεροι τους.
Σε ατομικό επίπεδο ο Μπρκιτς αποδείχθηκε μοιραίος. Η ευθύνη για το αστείο γκολ 100% δική του. Βελτιωμένος ο Βαρέλα. Η απρονοησία του κόουτς να μην διατηρεί και να μην έχει έτοιμο αριστεροπόδαρο αμυντικό τον πρόδωσε και χθες, με συνέπεια να πάρει τον δεξιοπόδαρο Κρέσπο να τον βάλει αριστερά κι έτσι αυτή η πτέρυγα σχεδόν να μην μπορεί να κινηθεί όπως έπρεπε.
Όπως προαναφέραμε έβγαλαν την ψυχή τους ο Κάνιας και ο Τσίμιροτ για να καλύψουν το κενό του Ουκρανού, ενώ ο Κάμπος και ο Ροντρίγκες δεν βρέθηκαν σε καλή μέρα. «Πολεμιστής» ο νεαρός Κουλούρης. Όσο για τη διαιτησία δεν επηρέασε το αποτέλεσμα γιατι δεν είχε φάσεις δύσκολες. Ακόμη όμως και σε αυτό το «εύκολο» παιχνίδι ο χειρότερος Έλληνας διαιτητής και γιος του περιβόητου αρχισφαγέα του παρελθόντος Παπαπέτρου, σε πολλές περιπτώσεις και ιδιαίτερα μετά το γκολ που έβαλε ο Παναθηναϊκός, πήρε πάνω του ανάποδες φάσεις προκειμένου να διασφαλίσει το αποτέλεσμα για τους γηπεδούχους. Το ίδιο και ο ένας εκ των δύο εποπτών που μπροστά του συνέβησαν «σημεία και τέρατα», επικίνδυνα και αντιαθλητικά φάουλ σε Κάμπος και Κουλούρη και έκλεισε τα μάτια του, τα οποία όμως «άνοιξε» για να κόψει τον τελευταίο (τον Κουλούρη) με ανύπαρκτο οφσάιντ σε φάση που τον έβγαζε απέναντι στον αντίπαλο τερματοφύλακα.
