Άνχελ(ε), είσαι πάντα εδώ (PICS)

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΓΚΟΣ

Εκείνη η συγκυρία στις αρχές του Γενάρη του 2011 ήταν πικρή. Δεν φαινόταν σε πρώτη ανάγνωση. Την είχε όμως εντοπίσει μερίδα του ισπανικού Τύπου και την είχε αναδείξει. Στη μια πλευρά ήταν το γκαλά στη Ζυρίχη και η τελετή απονομής της Χρυσής Μπάλας για το 2010. Οπως γίνεται κάθε χρόνο (έτσι είχε γίνει και τότε), προς το τέλος της προηγούμενης χρονιάς (του 2010), η ΦΙΦΑ είχε ανακοινώσει τα ονόματα των υποψηφίων για τη Χρυσή Μπάλα. Ηταν ο Μέσι, ο Ινιέστα και ο Τσάβι, οι τρεις συμπαίκτες στην Μπαρτσελόνα, με την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων να βάζει (φαρδιά-πλατιά για μία ακόμη φορά) τη σφραγίδα της παγκόσμιας αναγνωρισιμότητας του μεγάλου ισπανικού συλλόγου. Μαζί, έβαζε ακόμη μία σφραγίδα.

 
Υποψήφιοι για τη Χρυσή Μπάλα δεν ήταν απλά τρεις συμπαίκτες στην Μπαρτσελόνα. Ηταν -ταυτόχρονα- τρεις παίκτες που απηχούσαν τη δουλειά που γινόταν όλα αυτά τα χρόνια στη Masia, το περίφημο ποδοσφαιρικό σχολείο της καταλανικής ομάδας. Ανεξάρτητα από το ποιος θα έπαιρνε το τρόπαιο, ήταν ούτως ή άλλως ένας θρίαμβος της Masia.

Ο Μέσι τελικώς, ήταν αυτός που πήρε το βραβείο, υπερισχύοντας έναντι των άλλων δύο συμπαικτών του. Για τον ίδιο, τον Αργεντινό σούπερ σταρ, ήταν η πρώτη από τις Χρυσές Μπάλες που θα ακολουθούσαν.
 
Εκείνες όμως, οι πρώτες μέρες του Γενάρη, ήταν και αυτές που στα ΜΜΕ αναγραφόταν η τραγική είδηση του θανάτου του Ανχελ Πεντράθα. Στις 8 Ιανουαρίου του 2011, ο Ανδαλουσιανός, Πεντράθα, έφυγε από κοντά μας. Το γκαλά στη Ζυρίχη για τη Χρυσή Μπάλα, με τους τρεις απόφοιτους της Masia είχε γίνει στις 10 Ιανουαρίου του 2011. Δύο μέρες μετά. Μερίδα λοιπόν του ισπανικού Τύπου, εντόπισε μια πικρή συγκυρία. Οτι ήταν ο Πεντράθα ο πρώτος παίκτης της Masia που έπαιξε στην πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα. Ο πρώτος της Masia… Κι έφυγε, εκείνες τις μέρες που ο κόσμος ασχολούταν με τον θρίαμβο του ποδοσφαιρικού σχολείου, στο γκαλά της Ζυρίχης.
 
Σαν σήμερα, πριν από τέσσερα χρόβια, ο Ανχελ, “πέταξε” ψηλά. Ο Πεντράθα είχε έρθει στην Ελλάδα ως προπονητής του Ηρακλή. Κάποια στιγμή πήγε και στον Πανσερραϊκό, εκεί όμως τον βρήκε το σοβαρό πρόβλημα υγείας. Αναγκάστηκε να φύγει από την Ελλάδα. Το πάλεψε με γενναιότητα. Ο γεννημένος στις 4 Οκτωβρίου του 1962, έφυγε σε ηλικία 49 χρονών. Γεννήθηκε στην Ανδαλουσία, από πολύ νωρίς όμως συνδέθηκε με την Μπαρτσελόνα.

 

Σεπτέμβρης του ’80, με Λάζλο Κουμπάλα
 

Ιδού, τι έγραφε τότε -μεταξύ άλλων- το ισπανικό κείμενο: "Ο Ανχελ Πεντράθα ήταν ο ο πρώτος που έπαιξε στην πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα προερχόμενος από τη Μάσια. Την ίδια ώρα που παίκτες όπως ο Ινιέστα, ο Τσάβι και ο Μέσι μπαίνουνε στην πλειονότητα των συζητήσεων στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο με την τελετή απονομής της Χρυσής Μπάλας στη Ζυρίχη, έρχονται τα δυσάρεστα νέα του θανάτου του Πεντράθα μετά από μακροχρόνια νόσο. Ηταν ένας από τους πρώτους πολλά υποσχόμενους παίκτες της Μπάρτσα στα τέλη των ‘70ies. Επαιζε στην άμυνα και στο κέντρο. Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1980, σε ένα παιχνίδι του ΟΥΕΦΑ, με αντίπαλο τη Σλιέμα Γουόντερερς, την ομάδα από τη Μάλτα, έγινε ο πρώτος παίκτης από τη Masia που ντεμπούταρε στην πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα, με προπονητή -τότε- τον θρυλικό Ούγγρο, Λάζλο Κουμπάλα.

Ακολούθησε ο δανεισμός στη Βιγιαρεάλ και μετά, η επιστροφή του στην Μπαρτσελόνα. Στην Μπαρτσελόνα ήταν από το 1983 ως το 1988 και πήρε ένα Πρωτάθλημα, το 1985, με προπονητή τότε της ομάδας, τον Τέρι Βινέιμπλς. Επίσης ήταν μέλος της ομάδας που πήρε το Κύπελλο Ισπανίας το 1988 και επίσης ήταν παρών σε έναν συγκλονιστικό Ευρωπαϊκό Τελικό που έμεινε στην ιστορία. Εκείνο το ματς, το 1986.
 
Ο Πεντράθα μετά την Μπαρτσελόνα πήγε στη Μαγιόρκα. Πήρε μαζί της άνοδο στην Α’  Κατηγορία το 1989 και ήταν φιναλίστ στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας το 1991, τότε που η Μαγιόρκα έχασε το τρόπαιο στην παράταση από την ομάδα της Ατλέτικο Μαδρίτης. Τελείωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα στη Sóller, με την οποία τη σεζόν 1996-1997, σε ηλικία τότε 35 χρόνων, ανέβηκε στη Γ’ κατηγορία. Το 1997 ολοκλήρωσε και την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική. Δούλεψε στα τμήματα υποδομής της Μπαρτσελόνα όπως επίσης και στην Εσπανιόλ. Δούλεψε στη Μπενιντόρμ, στη Β’ Ομάδα της Βιγιαρεάλ και από εκεί ήρθε στον Ηρακλή. Μετά πήγε στον Πανσερραϊκό και επέστρεψε στην Ισπανία. Δούλεψε στην Ατλέτικο από τις Βαλεαρίδες και τελικώς στην Οσπιταλέτ, με την οποία πήρε την άνοδο στη Γ’ κατηγορία".

Σε ένα σημείωμα για τον Πεντράθα, ένας από τους ιστορικούς καταγραφείς της Μπαρτσελόνα, ο Ángel Iturriaga Barco, γράφει για τον Πεντράθα με αφορμή τις προσωπικές επιτυχίες του Μέσι. “Οταν διαβάζετε για τον Μέσι στον Τύπο, παρακαλώ, θυμηθείτε για ένα λεπτό τη φιγούρα του Ανχελ Πεντράθα, του πρώτου από τη Masia, του ανθρώπου που άνοιξε τον δρόμο”.

 

Ο Ινιέστα, ο Πουγιόλ, ο Πικέ, ο Πεπ…

Εκείνη τη μέρα, στις 8 Ιανουαρίου του 2011 που έγινε γνωστό το θλιβερό νέο του θανάτου του Ανχελ Πεντράθα, η Μπαρτσελόνα έπαιζε με τη Λα Κορούνια. Η καταλανική ομάδα είχε νικήσει με 4-0. Τα νέα όμως γα τον Πεντράθα, επηρεάσαν τους πάντες. Ο μέχρι πρότινος τεχνικός διευθυντής της Μπαρτσελόνα, ο Αντονι Θουμπιθαρέτα είχε πει: “Το έμαθα στη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου και είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα. Επαιξα μαζί με τον Ανχελ και μείναμε αρκετά “δεμένοι". Εβλεπε το παιχνίδι από άλλη οπτική γωνία και ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Ηταν υπέροχος”.

Οι παίκτες από την πλευρά τους είχαν αφιερώσει εκείνη τη νίκη στον Πεντράθα. Ο Αντρές Ινιέστα ήταν ένας από αυτούς που επηρεάστηκαν περισσότερο. Στο τέλος εκείνου του παιχνιδιού, είχε πει: “Είναι πολύ δυσάρεστα τα νέα. Την Παρασκευή ήμουν στο νοσοκομείο, είχα πάει να τον δω και τώρα σκέφτομαι ότι είναι σαν ένα “αντίο”. Είναι κρίμα. Αν το ήξερα νωρίτερα, θα του είχα αφιερώσει και το γκολ”. Ο Ινιέστα θυμήθηκε επίσης: “Ηταν ο προπονητής μου σε μικρότερες ομάδες και μαζί είχαμε πάρει έναν σημαντικό τίτλο. Θα τον θυμάμαι πάντα με τον καλύτερο τρόπο”. Εκτός από τον Ινιέστα, και ο Πουγιόλ με τον Πικέ, είχαν εκφράσει τη λύπη τους για τον θάνατο του Πεντράθα.

Επίσης, ο Γκουαρντιόλα, τότε προπονητής της ομάδας, είχε πει: “Στέλνω μια δυνατή αγκαλιά. Είναι μια τεράστια απώλεια”.

 

Εκείνο το βράδι στη Σεβίλλη
 

Εκείνον τον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Κυπελλούχων, μόνος ένας θα τον έγραφε. Αποδείχτηκε ότι δεν ήταν για κανέναν άλλον. Και ήταν για τον Ντουκαντάμ, τον τερματοφύλακα της Στεάουα Βουκουρεστίου.

Ηταν 7 Μαϊου του 1986, στη Σεβίλλη. Η Μπαρτσελόνα έπαιζε, επί ισπανικού εδάφους, τελικό για το Κύπελλο Κυπελλούχων, με αντίπαλο τη ρουμανική, Στεάουα. Στο γήπεδο ήταν και ο Ανχελ Πεντράθα. Η κανονική διάρκεια του αγώνα δεν έβγαλε νικητή. Το ίδιο και η παράταση. Ολα θα κρίνονταν στα πέναλτι. Η Μπαρτσελόνα δεν έβαλε κανένα από τα τέσσερα(!) που εκτέλεσε. Τα απέκρουσε όλα(!) ο Ντουκαντάμ. Ενα από αυτά το εκτέλεσε και ο Πεντράθα (το δεύτερο στη σειρά) και ίσως ήταν το καλύτερο από όλα. Εκείνο το βράδυ όμως, ο Ντουκαντάμ ήταν ανίκητος και έδωσε το τρόπαιο στη Στεάουα. Παρεμπιπτόντως, τότε παίκτης της ρουμανικής ομάδας ήταν ο Λάζλο Μπολόνι (πολλά χρόνια μετά, ήρθε στον ΠΑΟΚ ως προπονητής) και μάλιστα έχασε πέναλτι. Επίσης στη Στεάουα έπαιζε ο Ανχελ Ιορντανέσκου ενώ στην Μπαρτσελόνα, έπαιζε ο Μουνιόθ δούλεψε στην Ελλάδα (πολλά χρόνια μετά) ως προπονητής του Παναθηναϊκού.

 
«Πάντα στο μυαλό και στην καρδιά»


Οταν ο Ανχελ Πεντράθα ήταν στον Ηρακλή, ένα από αυτά που τον χαρακτήριζε ήταν ότι ήθελε να δουλέψει με τα νέα παιδιά. Να δώσει ευκαιρίες σε αυτά και να τους κάνει να πιστέψουν στις δυνατότητές τους. Είχε έρθει στον Ηρακλή στα τέλη του 2007 (ουσιαστικά, έπιασε δουλειά με τις αρχές του 2008) και η συνεργασία κράτησε μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου του 2008.

Στο ρόστερ της ομάδας τότε, μεταξύ άλλων, ήταν και ο Ισπανός μεσοεπιθετικός, Φερνάντο Μάρκες. Μεταξύ των δύο από ένα σημείο και μετά, υπήρχε πρόβλημα στις σχέσεις τους. Η κόντρα είχε κορυφωθεί το καλοκαίρι του 2008, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας. Φάνηκε κάποια στιγμή ότι θα κοπάσει, όταν όμως πριν από την πρεμιέρα του Πρωταθλήματος -και πριν από το παιχνίδι του Ηρακλή με τον Πανσερραϊκό στο Καυτανζόγλειο- ο Πεντράθα δεν είχε τον Μάρκες στην εντεκάδα, ο Ισπανός (τεράστιο ταλέντο, έκανε μαγικά πράγματα στο γήπεδο, ώρες-ώρες πάντως ιδιόρυθμος ως χαρακτήρας) είχε φύγει από το ξενοδοχείο.

Φαίνεται όμως ότι ο Μάρκες δεν ξεχνάει ποτέ τον Πεντράθα και δεν τον ξεχνάει ως δάσκαλο. Κι αυτό δείχνει πολλά, μακριά από το τότε. Είναι χαρτακτηριστικό, αν μπει κάποιος στον λογαριασμό του Μάρκες στο twitter ότι θα βρει φωτογραφίες του Πεντράθα. Με χαρακτηριστικό σχόλια. “Θα είσαι πάντα στο μυαλό και στην καρδιά”, είναι ένα από αυτά. Κι ένα άλλο: “Μίστερ, όταν βλέπω αυτή τη φωτογραφία, ξεσπώ σε κλάματα. Μου έμαθες πολλά πράγματα, μια μέρα θα ιδωθούμε”.

Δείτε φωτογραφικό υλικό με τον Άνχελ Πεντράθα που η επάρατη νόσος τον πήρε πολύ νωρίς από κοντά μας