Αναθέρμανση κινήτρων και βελτίωση ψυχολογίας
Σε ένα κομβικότατο σημείο και με την υποβόσκουσα κρίση λόγω του ευρωπαϊκού ναυαγίου να απειλεί να οδηγήσει τους πρωτοπόρους σε αγωνιστικά και ψυχολογικά αδιέξοδα, η προχθεσινή εκτός έδρας νίκη τους σε συνδυασμό και με την εξαιρετική εμφάνιση, έρχονται στο «παρά πέντε» και παρουσιάζονται σαν μια ιδανική ευκαιρία αναστροφής ενός ταραγμένου σκηνικού και μιας αντίστοιχης αρνητικής ατμόσφαιρας που πλησίαζαν επικίνδυνα το κατώφλι της Τούμπας.
Ο χαρακτηρισμός «επικίνδυνη έξοδος» του αγώνα του ΠΑΟΚ στη Λειβαδιά δεν ήταν ούτε ακραίος, ούτε υπερβολικός. Και αυτό γιατί η συγκεκριμένη στιγμή -τις παραμονές δηλαδή του αγώνα- η ομάδα του Λουτσέσκου έδειχνε απόλυτα μπλοκαρισμένη μέσα στις αλλεπάλληλες μέτριες και κακές εμφανίσεις της με κορυφαία περίπτωση τη δραματικότερη όλων, την τελευταία πέρα ως πέρα απαράδεκτη εμφάνιση και ταπεινωτική ήττα από μια ομάδα που την είχε σαρώσει στην κυριολεξία μέσα στην έδρα της (ΜΠΑΤΕ).
Θα έλεγε κανείς ότι αυτό το μπλοκάρισμα δεν διέφερε σε τίποτε από ένα αγωνιστικό vertigo που θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί εύκολα από την οποιαδήποτε ομάδα με τις τρέχουσες αρνητικές συνθήκες όπως είχαν διαμορφωθεί.Ο φόβος για το ενδεχόμενος ενός νέου «ατυχήματος» - μιας ήττας- που θα μπορούσε να αποδειχθεί μοιραίο και αυτοκαταστροφικό, καθιστούσε δικαιολογημένα το παιχνίδι της Λειβαδιάς υψηλής επικινδυνότητας.
Αν προστεθεί βέβαια και η διαχρονική εμπειρία ότι η έδρα της αντίπαλης ομάδας παρουσίαζε πάντοτε ιδιαίτερες δυσκολίες στον ΠΑΟΚ όπως επίσης και οι υποψίες, βάσιμες, για κάποια ενδεχόμενη παρασκηνιακή εξωαγωνιστική παρέμβαση από τους πανίσχυρους διώκτες των πρωτοπόρων, τότε σίγουρα ο χαρακτηρισμός «έξοδος κινδύνου» ούτε ακραίος ήταν ούτε υπερβολικός.
Αυτό που έχει σημασία δεν είναι το αν επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι περί των δυσκολιών που θα αντιμετώπιζε ο ΠΑΟΚ σε μια παραδοσιακά εχθρική (φιλο-Ολυμπιακή λόγω Κομπότη) έδρα, ούτε σαν υποψία βέβαια δεν επιβεβαιώθηκε, αλλά το πώς αντέδρασε ο μπλοκαρισμένος Δικέφαλος και ξέφυγε από το θανάσιμο σφιχταγκάλιασμα του προαναφερόμενου αγωνιστικού vertigo που τον πίεζε σαν μέγγενη.
Πώς μπόρεσε δηλαδή, σε χρόνο ρεκόρ, να «ανανήψει» και να παρουσιάσει μια εικόνα εξαιρετική με διάθεση εμφανέστατα, να διαγράψει ότι θολό και γκρίζο του φόρτωσε η φετινή αποτυχημένη ευρωπαϊκή του πορεία. Επιστροφή στη σοβαρότητα, στην κανονικότητα και στον ποδοσφαιρικό ορθολογισμό; Ναι, ίσως όχι σε απόλυτο βαθμό αλλά σε μια πρώτη πολύ σοβαρή προσπάθεια και απόλυτα, θα λέγαμε, πειστική.
Αυτό είναι και το αισιόδοξο σενάριο. Η ευκαιρία που ήρθε από το διπλό στο… Κομπότης Αρένα, δίνει το δικαίωμα στην ασπρόμαυρη οικογένεια να ανασυνταχθεί και να αναδιοργανωθεί. Αναθέρμανση κινήτρων, περαιτέρω βελτίωση ψυχολογίας, γενναία αυτοκριτική και ότι σημαίνει στη γενικότητα που εκφράζεται με τις λέξεις «αναδιοργάνωση» και «ανασύνταξη». Στο πώς; Απλά, αποφεύγοντας λάθη τα οποία αποδείχθηκαν ότι οδήγησαν την ομάδα γενικά σε αγωνιστικούς εκφυλισμούς με εκτροπές και οπισθοδρομήσεις, που δεν έχουν καμιά σχέση με την ποιότητα του ρόστερ που διαθέτει ο Δικέφαλος.
Απλά, στην αυτοκριτική τους θα υποχρεωθούν όλοι. Από τον Λουτσέσκου που επιβάλλεται να αναθεωρήσει κάποιες απόψεις του που αποδείχθηκαν λανθασμένες μέχρι τον τελευταίο εφεδρικό του ρόστερ των υψηλά αμειβομένων από τον γενναιόδωρο Ιβάν, παικτών. Όχι λοιπόν σε λάθη και ιδιαίτερα σε λάθη επαναλαμβανόμενα που δεν έχουν καμιά θέση σε μια ομάδα που διεκδικεί και μάλιστα με μεγάλες πιθανότητες τον τίτλο του πρωταθλητή.
Υ.Γ1: Αρεσε ο τίτλος του χθεσινού σχολίου που αφορούσε τον αγώνα της Λειβαδιάς. Ο αναγνώστης της στήλης και φίλος του ΠΑΟΚ, Γρηγόρης Πολυχρονίου σημειώνει: «Καλό θα ήταν να αναφερθείτε με ονόματα και διευθύνσεις σε όλους αυτούς που ονειρευόντουσαν την ήττα του ΠΑΟΚ στη Λειβαδιά και τον εκτροχιασμό του. Όχι πως δεν τον γνωρίζουμε αλλά έτσι για την ιστορία. Αλλωστε το φαρμάκι που ήπιαν το άξιζαν».
Υ. Γ2: Περαστικά στον Πόντους Βέρνμπλουμ. Ο συμπαθέστατος Σουηδός στο διάστημα που υπηρετεί τον ΠΑΟΚ απέδειξε ότι ήταν ένας σωστός επαγγελματίας.
Από την έτυπη έκδοση της Metrosport (19/12)
