Αναστόπουλος: «Στο πετσί μου ο πρωταθλητισμός»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΣΤΡΑΝΤΖΑΛΗ
Το έργο του μόνο εύκολο δεν είναι. Στην τρίτη του θητεία στην άκρη του κιτρινόμαυρου πάγκου έχει την ευκαιρία να βάλει τη δική του σφραγίδα στην αναγέννηση του Αρη. Στην πρώτη του χρονιά –το 2006- μπορεί να πέτυχε την άνοδο, αναλαμβάνοντας την ομάδα μεσούσης της περιόδου, αλλά έφυγε μ’ ένα μεγάλο παράπονο. Οταν μετά την επιτυχία του έγινε κουβέντα για την παραμονή του και στην Α’ Εθνική η τότε διοίκηση τον απομάκρυνε ξεκινώντας την εποχή του «ισπανικού μοντέλου».
Δέκα χρόνια μετά, επέστρεψε με στόχο να επαναφέρει (ξανά) τον Αρη στη μεγάλη κατηγορία. Με την διαφορά όμως ότι αυτή την φορά ανέλαβε την ομάδα από τα… αλώνια για να την οδηγήσει στα σαλόνια και με την ελπίδα ότι οι κιτρινόμαυροι δεν θα τον «προδώσουν» και πάλι. Πέρυσι κατάφερε να βγάλει την ομάδα από του… Αγίου Νικολάου. Φέτος ξέρει ότι το έργο του είναι πιο δύσκολο. Αλλα τα δεδομένα και οι δυσκολίες της Β’ Εθνικής. Όταν όμως έχεις τον πρωταθλητισμό στο πετσί σου και μισείς την λέξη «ήττα», όπως ο Νίκος Αναστόπουλος, τότε δεν έχεις παρά να πολεμήσεις. Γιατί «το να κερδίζεις δεν είναι το παν, αλλά το να θες να κερδίζεις είναι», όπως πολύ σοφά είχε πει και ο Αμερικανός προπονητής ράγκμπυ Βίνσε Λομπάρντι. Και ο προπονητής του Αρη είναι εδώ γιατί θέλει βγει νικητής. Στην συνέντευξη που μας παραχώρησε έκανε το ταμείο της προετοιμασίας στο Καρπενήσι και μας ανέπτυξε τα «θέλω» του για τον δικό του Αρη. Απολαύστε τον…
-Κόουτς, οι εντυπώσεις από τη δουλειά που έγινε στο Καρπενήσι αυτές τις δυο εβδομάδες;
«Είμαι αρκετά ικανοποιημένος για τη δουλειά που έγινε στο στάδιο αυτό. Είναι το σράδιο όπου μπαίνουν οι βάσεις για να έχουμε διάρκεια μέσα στη χρονιά. Ξεκαθαρίζω όμως ότι η προετοιμασία δεν τελείωσε εδώ, αλλά θα συνεχιστεί στο Ρύσιο και καθ΄ όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος. Χτίζουμε μία ομάδα που θα έχει διάρκεια».
-Τι είναι αυτό που κρατάς από την παραμονή εδώ και τι πρέπει να βελτιώσει η ομάδα από εδώ και πέρα;
«Το πιο βασικό είναι ότι υπήρχε διάθεση. Ήμαστε ένα επίπεδο καλύτερα από πέρσι, κυρίως όσον αφορά τους παίκτες που ήταν από πέρσι και παρέμειναν στην ομάδα, γιατί μην ξεχνάμε ότι είχαμε ξεκινήσει το Πρωτάθλημα χωρίς καθόλου προετοιμασία. Σήμερα αν δεν είσαι πρώτα από όλα αθλητής δεν μπορείς να έχεις και απαιτήσεις. Ήμαστε ομάδα με υψηλούς στόχους και πρέπει να δουλεύουμε με τους ανάλογους ρυθμούς».
-Ποια θα είναι η φιλοσοφία της ομάδας του Νίκου Αναστόπουλου που φέτος θα βάλει τη σφραγίδα του;
«Η ομάδας καταρχάς δεν είναι δικιά μου. Σαν προπονητής του Αρη, όμως, ένα βασικό στοιχείο στο οποίο δίνω πολύ μεγάλη σημασία είναι η ταχύτητα. Αν δεν έχεις ταχύτητα δεν μπορείς να παίξεις στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Τον αργό δεν μπορείς να τον κάνεις γρήγορο, όσο και αν δουλεύεις. Η τεχνική διορθώνεται. Ένα σημείο που έχουμε ρίξει το βάρος είναι αυτό και βλέπετε, ότι και οι επιλογές που προσπαθούμε να κάνουμε είναι με παίκτες που είναι γρήγοροι και παίζουν δυο θέσεις. Θέλω να ήμαστε μια ομάδα που να έχει ταχύτητα και να μπορεί να πρεσάρει. Για να πρεσάρεις όμως πρέπει να έχεις και τους ανάλογους παίκτες και για αυτό επιλέγουμε παίκτες που να μπορούν να το κάνουν. Ένα σημαντικό κομμάτι είναι επίσης ότι θέλουμε να κερδίζουμε. Δεν προετοιμαζόμαστε για να ευχαριστήσουμε τον κόσμο με θέαμα, αλλά για να κερδίζουμε τα παιχνίδια».
«Γεννημένοι για να κερδίζουμε»
Η φιλοσοφία που έχει ο Νίκος Αναστόπουλος όλα αυτά τα χρόνια (από το 1995!) της προπονητικής του καριέρας δεν άλλαξε σε τίποτα από αυτήν που είχε σαν ποδοσφαιριστής. Μισεί την ήττα και πάντα στο μυαλό του έχει ως στόχο τον πρωταθλητισμό. Στοιχεία που θέλει να εμφυσήσει και στη συνείδηση των ποδοσφαιριστών του Αρη ενόψει της δύσκολης χρονιάς που έρχεται. Επί δύο εβδομάδες στο Καρπενήσι προσπάθησε να περάσει, επί χόρτου, τα «θέλω» του για τον δικό του Αρη και από την δουλειά που βγήκε, είναι φανερό ότι οι κιτρινόμαυροι θα είναι μία ομάδα με τρεξίματα και πολύ πρέσινγκ, που για να την κερδίσουν οι αντίπαλοι θα πρέπει να… ματώσουν.
-Τι στοιχεία θα πρέπει να έχει ο Αρης τη νέα σεζόν για να πάρει την κατηγορία;
«Πάντα κοιτάμε τι κάνουμε εμείς και όχι ο αντίπαλος. Ο στόχος μας είναι να κερδίζουμε κάθε Κυριακή. Αν είναι εφικτό θα το κάνουμε. Αν όχι, τουλάχιστον θα προσπαθούμε να μην χάνουμε. Σαν νοοτροπία και ομάδα μισούμε την ήττα! Eiμαστε γεννημένοι για να κερδίζουμε. Ξέρουμε βέβαια από την πλευρά των αντιπάλων ότι όταν παίζουν με τον Αρη θα έχουν ένα έξτρα κίνητρο. Το ξέρουμε, το διαπιστώσαμε και πέρσι και επειδή ήμουν και το 2006 και παρά τις δυσκολίες τα καταφέραμε. Το ίδιο σκεπτικό θα έχουμε και φέτος. Θέλουμε να κερδίζουμε ακόμη και στα φιλικά. Ο αντίπαλος θα πρέπει να ματώνει για να κόψει βαθμό από τον Αρη».
-Η περσινή χρονιά τι γεύση σου άφησε;
«Δεν θέλουμε να τη θυμόμαστε γιατί ήταν μια χρονιά βασανιστική. Ευτυχώς την καθαρίσαμε βάσει της αξίας και της ιστορίας του Αρη. Σημασία έχει τι είσαι σήμερα. Η Γ’ Εθνική είναι μια κατηγορία αρκετά υποβαθμισμένη, αλλά ευτυχώς εξασφαλίσαμε την άνοδο πολύ γρήγορα».
«Οι φανέλες… κέρδιζαν παλιά»
Ο Νίκος Αναστόπουλος μας ανέλυσε το σκεπτικό του για τις μεταγραφές που έγιναν αλλά και αυτές που θα γίνουν στην πορεία, ξεκαθαρίζοντας ότι χτίζει μία ομάδα και για του χρόνου…
-Ηρθαν ήδη στο Καρπενήσι τρεις νέοι παίκτες. Τι άλλο να περιμένουμε όσον αφορά τις προσθήκες στο ρόστερ;
«Θέλουμε να γίνουν κάποιες προσθήκες ακόμη αλλά να είναι ουσιαστικές και να βοηθήσουν εκεί που έχουμε ανάγκη και θέλουμε. Γι΄ αυτό και ήμαστε λίγο σχολαστικοί στην υλοποίησή τους. Όταν συμφωνούμε με κάποιον τότε θα ανακοινώνεται, γιατί μια μεταγραφή ολοκληρώνεται μόνο όταν πέφτουν οι υπογραφές και το είδατε και φέτος με κάποιες περιπτώσεις».
-Από την ποιότητα των παικτών που έρχονται και τη χρονική διάρκεια των συμβολαίων που υπογράφουν φαίνεται ότι δημιουργείται και ένας κορμός για του χρόνου. Είναι έτσι;
«Είναι αυτοσκοπός. Κάνουνε μια ομάδα με παίκτες που του χρόνου θα είναι μέσα στον κορμό, οπότε οι προσθήκες θα είναι πιο λίγες γιατί μόνο έτσι μπορείς να χτίσεις μια ομάδα. Μια ομάδα δεν φτιάχνεται διώχνοντας κάθε καλοκαίρι 15 παίκτες ή παίρνοντας παίκτες που όπως λένε κάποιοι που να γνωρίζουν την κατηγορία. Γιατί πέρσι οι παίκτες ήξεραν τη Γ΄ Εθνική; Οι φανέλες από μόνες τους δεν κερδίζουν, αυτό γινόταν παλιά».
«Εχω ήσυχη τη συνείδησή μου»
Οι μήνες που προηγήθηκαν της προετοιμασίας δεν ήταν… ρόδινοι. Ναι μεν ο Θόδωρος Καρυπίδης κάλυψε το μετοχικό κεφάλαιο της ΠΑΕ, βάζοντας τα χρήματα που απαιτούνταν για να γίνει το «αφεντικό», αλλά οι οφειλές που υπήρχαν προς τους ποδοσφαιριστές της ομάδας και οι υποσχέσεις που είχαν δοθεί αλλά δεν τηρήθηκαν, ήταν φυσιολογικό να ταράξουν –για λίγο- τα νερά και αρκετοί έφτασαν να κατηγορήσουν ακόμα και τον κόουτς…
-Φεύγοντας κάποιοι παίκτες από την ομάδα σε κατηγόρησαν ότι έβαλες πλάτες στον Θόδωρο Καρυπίδη. Τι έχεις να απαντήσεις;
«Αφού υπήρχε μια δυσκολία, τι έπρεπε να πω; Πηγαίνετε να κάνετε απεργίες; Όντως υπήρχε ένα οικονομικό θέμα, αλλά είναι στη διακριτική ευχέρεια του καθενός αν το δέχεται ή όχι. Κάποια παιδιά το αποδέχτηκαν και κάποιοι άλλοι όχι. Εγώ σε αυτά που τους είπα στα αποδυτήρια ήμουν σαφής, ότι δεν θα πως ποιος φεύγει ή μένει αν δεν τακτοποιηθεί οικονομικά. Όταν είδα ότι η διαδικασία ήταν χρονοβόρα, την τελευταία εβδομάδα ειδοποίησα τους παίκτες ότι καθυστερεί η πληρωμή και να κοιτάξουν τι θα κάνουν. Αρα τι σημαίνει αυτό; Τους έδωσε το δικαίωμα της επιλογής. Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου. Είμαι όμως και ένας άνθρωπος που όταν εργάζομαι σε μια ομάδα πρέπει να προασπίζομαι τα συμφέροντα του συλλόγου, του προέδρου, της διοίκησης, του τεχνικού τιμ και των ποδοσφαιριστών. Το να πει κάποιος ότι δεν είμαι καλός προπονητής είναι θέμα δικό του. Δεν επιτρέπω στον οποιονδήποτε όμως - και θα παίρνει απαντήσεις- να προσπαθεί να διαστρεβλώσει την αλήθεια, γιατί στην Ελλάδα αν δεν απαντάς θεωρείται αδυναμία ή ενοχή».
-Σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες που έχεις δουλέψει, τι το διαφορετικό έχει ο Αρης;
«Ο Αρης είναι μέσα στους πέντε πρώτους συλλόγους της Ελλάδας. Είναι μια ομάδα που πρέπει πάντα να έχει υψηλούς στόχους. Αυτό που μένει στο ποδόσφαιρο δεν είναι το ωραίο ποδόσφαιρο ή οι καλοί παίκτες, που είχαν έρθει και καλοί παίκτες. Μένει στην ιστορία η ομάδα που κατακτά τίτλους. Ο κόσμος δεν σε θυμάται επειδή έπαιξες καλά. Από φέτος θα προσπαθήσουμε να μπούμε σιγά-σιγά σε αυτό το πνεύμα, γιατί για να μπορείς να μεταδώσεις τον πρωταθλητισμό πρέπει να τον έχεις βιώσει. Εμένα ο πρωταθλητισμός είναι στο πετσί μου, στο δέρμα μου, στη νοοτροπία μου, επειδή το βίωσα ως ποδοσφαιριστής. Η νοοτροπία μας θα είναι να κερδίζουμε με όποιον παίζουμε».
«Ανοιχτή η πόρτα της 1ης ομάδας»
Ο Νίκος Αναστόπουλος ρωτήθηκε και για την παρουσία των δύο νεαρών ποδοσφαιριστών (σ.σ.: Καρβούνης, Σωτηριάδης) που συμμετείχαν στην προετοιμασία στο Καρπενήσι, αλλά και γενικότερα για τις σκέψεις που έχει με τα Τμήματα Υποδομής. Η απάντηση που μας έδωσε ήταν ξεκάθαρη και αποδεικνύει ότι ο γενικότερος σχεδιασμός που υπάρχει εμπεριέχει και πλάνο για τις ομάδες Κ-20 και Κ-17....
«Το είχαμε επισημάνει από πέρσι αλλά δεν είχαμε τις δυνατότητες. Φέτος που τις έχουμε από το νόμο, θα ρίξουμε τι βάρος εκεί. Θα γίνει ένα νέο ξεκίνημα με παιδιά που θα ασχολούνται αποκλειστικά με αυτό. Οταν είσαι επαγγελματίας προπονητής και είσαι στον Αρη πρέπει να ασχολείσαι μόνο με αυτό. Από εβδομάδα θα καταστρώσουμε το τελικό πλάνο, θα υπάρχει επικοινωνία, θα υπάρχει ενιαίο σύστημα, το οποίο θα παίζει η 1η ομάδα, ώστε εφόσον χρειαστεί να ανέβει ένα παιδί να είναι έτοιμο στο κομμάτι της τακτικής για να ενσωματωθεί. Βλέπετε και πέρσι, καθ΄ όλη τη διάρκεια της σεζόν, είχαμε δυο παιδιά από τη 2η ομάδα (βλ. Ανδρεάκος, Μπουλγκουρίδης). Φέτος πήραμε άλλους δυο (βλ. Καρβούνης, Σωτηριάδης) στην προετοιμασία ώστε να δίνουμε και στους μικρούς του Αρη ένα έξτρα κίνητρο, ότι η πόρτα της 1ης ομάδας είναι ανοιχτή. Αν μας το επιτρέπουν οι συνθήκες θα πηγαίνουμε να παρακολουθούμε και τους αγώνες, είτε εγώ είτε οι συνεργάτες μου», υποστήριξε.
Ο Νίκος Αναστόπουλος θέλησε να κάνει και μία διευκρίνιση: «Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους συμμετείχαν στην περσινή προσπάθεια, που παρά τις αντίξοες συνθήκες της κατηγορίας, αγωνιστικές και μη, μπορέσαμε και εκπληρώσαμε τον στόχο μας. Επίσης θα πρέπει να ξέρετε, γιατί έτσι είναι το ποδόσφαιρο, ότι το μπάζετ και το ρόστερ δεν παίζουν κανέναν ρόλο. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά, με τελευταίο αυτό της Λέστερ. Αρα δεν είναι το ρόστερ η… καραμέλα. Το ρόστερ πρέπει κάποιος να το εκμεταλλευτεί και να το πλάσει αναλόγως» επεσήμανε, αφήνοντας μάλλον αιχμές σε όλους έλεγαν ότι «και εγώ να είχα αυτό το ρόστερ τραίνο θα ανέβαινα».
