ΑΝΑΛΥΣΗ: Τα αίτια του αποκλεισμού της Ισπανίας

Παρακάτω στην στήλη θα επιχειρηθεί να γίνει μια διαλεύκανση ως προς το τι ακριβώς έφταιξε περισσότερο για να έρθει αυτό το στραπάτσο που έπαθε η πρωταθλήτρια κόσμου και Ευρώπης Ισπανία.

 

Ανία ή μεταφορικά ‘κορεσμός’

 

Πολλοί λένε ότι ήρθε ‘κορεσμός’ και ότι από το 2008 και μετά κάποιοι ποδοσφαιριστές βαρέθηκαν να ‘κάνουν βαράκια’ με τρόπαια του Champions league, Mundial, Euro, διηπειρωτικών, super cup Ευρώπης και εγχώριων, Copa del Rey, Εuropa league και άλλα τρόπαια πρωταθλημάτων, βλέπε primera division, premier league και γερμανική σαλατιέρα. Σε αυτή την απορία η απάντηση είναι απλή και μπορεί να δοθεί και από έναν θαμώνα καφενείου δια μια ερωτήσεως η οποία είναι η εξής: υπάρχει παίκτης πρέφας, τάβλι, ποδοσφαίρου, μπάσκετ, τένις, τοξοβολίας που θέλει να χάνει;

 

Προσωπικά εγώ δεν γνώρισα και δεν γνωρίζω κανέναν. Εδώ σφάζονται παλικάρια στο ποιος θα καλεστεί στις εθνικές και ποιος θα μείνει να το βλέπει από το καναπέ φορώντας μαύρα. Συμπερασματικά δεν υπάρχει η λέξη ‘κορεσμός’ και ειδικά σε αθλητές παγκοσμίας εμβέλειας. Αυτό που υπάρχει είναι μπορώ ή δεν μπορώ, και επίσης τα δίνω όλα ή δίνω λιγότερα γιατί πιστεύω ότι δεν μπορεί να με κερδίσει κανένας(επαναπαύομαι).

 

Υπεροψία

 

Οι Ισπανοί ποδοσφαιριστές δεν έχουν δείξει δείγματα υπεροψίας. Μπορεί το ποδοσφαιρικό τους στυλ να μοιάζει υπεροπτικό δηλαδή ‘δεν μ ’αρέσει να κυνηγώ την μπάλα, φέρτε την να την παίζω εγώ στο 60%-70% του παιχνιδιού και δεν αλλάζω και το στυλ μου για κανέναν’ αλλά αυτή ακριβώς η συνταγή τους έκανε να πάρουν τρία στην σειρά( 2 εύρο, 1 μουντιάλ). Υπεροπτικά δεν φέρθηκε ούτε ο Ντελ Μπόσκε, ο κατά άλλα τόσο σεμνός προπονητής και άνθρωπος, παρόλο που φάνηκε ότι δεν λογάριασε του ‘ξενοδόχους’ Φαν Γκάαλ και Σαμπάολι.

 

Αντίπαλοι

 

Αιφνιδιάστηκε ο Ντελ Μπόσκε από τον Φαν Γκάαλ, που του έβαλε καινούργια για εκείνον προβλήματα. Ωστόσο, ο τελευταίος σχεδίαζε το ματς αυτό νωρίς από τα φιλικά, όπως στο 2-0 επί της Ουαλίας που έπαιξε με 3-4-1-2.Επίσης, εδώ και τρία τέσσερα χρόνια όλοι οι αντίπαλοι της Μπαρτσελόνα και Ισπανίας κάθονται ώρες πολλές ώστε να μελετήσουν τι εστί τίκι-τάκα και πως θα το αντιμετωπίσουν. Όπως και να έχει, και η Χιλή και η Ολλανδία ήταν διαβασμένοι, είχαν πλάνο συγκεκριμένο, και τέλος τα έδωσαν όλα μέσα στο γήπεδο.

 

Κούραση (με τα κλαμπ τους)

 

Ράμος 51ματς 4546’ * έπαιξε και στα δύο ματς

Μπουσκέτς 46 ματς 4049’* έπαιξε και στα δύο ματς

Ινιέστα 50ματς 3720’ * έπαιξε και στα δύο ματς

Τσάβι 45 3536’* έπαιξε μόνο με του Ολλανδούς

Πέδρο 52 ματς 3351’* έπαιξε 28’ και 76’ αντιστοίχως

Πικέ 37 ματς 3338’* έπαιξε στο πρώτο ματς

Άλμπα 24 ματς 1953* έπαιξε και στα δύο

Ντιέγκο Κόστα ?* έπαιξε 62’ και 64’ αντιστοίχως

Αθπιλικουέτα 44 ματς λεπτα? * έπαιξε και στα δύο ματς

*συν τα ματς της εθνικής του

 

 Κοιτώντας αυτούς τους αριθμούς μπορεί να βγει το συμπέρασμα ότι κυρίως οι πρώτοι 5 ήταν επιβαρυμένοι αλλά το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τους Ρομπέν, Ντάνι Άλβες, Ντι Μαρία,Μέσι, και Λάμ και πιθανόν και άλλους που έχουν όμως εν αντιθέσει αρκετά καλή απόδοση τουλάχιστον μέχρι τώρα.

 

Επιλογές παικτών

 

Λόγος πολύ γίνεται από πέρσι για την πτώση που έχει ο κατά πολλούς καλύτερος τερματοφύλακας της περασμένης δεκαετίας Ίκερ Κασίγιας. Ωστόσο, τρανταχτά πρόσφατα λάθη του κόστισαν. Πρώτο, λάθος έξοδο στον τελικό του Champion League σκοράρει η Ατλέτικο ,ξεχάστηκε επειδή τελικά το πήρε η Ρεάλ. Δεύτερο, αποτυχημένη έξοδο στο τρίτο γκολ της Ολλανδίας του Ντε Φράι , ο παλιός Κασίγιας θα είχε διώξει την μπάλα με το δεξί χέρι και ας υπάρχει πιθανό επιθετικό φάουλ. Τρίτο, λάθος κοντρόλ με τα πόδια δώρο γκολ στον Φαν Πέρσι, 4-1 οι Ολλανδοί. Τέταρτο, λάθος διώξιμο στο φάουλ του Αλέξις Σάντσεθ, 0-2 η Χιλή. Δυστυχώς το καμπανάκι για τον άγιο Ίκερ χτυπούσε τα τελευταία δυο χρόνια, παρόλο που δεν έχει μεγάλη ηλικία για τερματοφύλακας καθώς είναι 33 ετών, και σίγουρα η επιλογή του να ξεκινά ήταν μια κακή επιλογή καθώς με τα λάθη του έβαζε επιπρόσθετη ψυχολογική πίεση στους συμπαίκτες του και εδώ φαίνεται ότι είχαν απόλυτο δίκιο οι

 

Μουρίνιο και Αντσέλοτι που τον είχαν σαν δεύτερο. Ο τελευταίος ρίσκαρε και την θέση του ξεκινώντας τον στον τελικό του Champion League όπως και αποδείχτηκε. Συνεπώς, φταίει ο παίκτης που τον έχει πάρει η κατιούσα ή έχει παρατεταμένο ντεφορμάρισμα ή φταίει ο προπονητής που τον βάζει ενώ έχει την επιλογή του Ντε Χέα που ήταν ίσως ο μοναδικός που διασώθηκε φέτος από την κάκιστη χρονιά της Γιουνάιτετ;

 

Μάτα, Τσάβι, Ινιέστα, Κόκε, Φάμπρεκας είναι όλοι τους εσωτερικοί μεσοεπιθετικοί χαφ. Συν τους Σίλβα και Καθόρλα που μπορούν να παίξουν εκεί έχουμε 7 παίκτες για 2 θέσεις. Καθαρό εξτρέμ μόνο ένα, τον Πέδρο αφήνοντας τον Χέσους Νάβας, που βοήθησε σημαντικά στην Νότιο Αφρική το 2010 και στην Πολωνία το 2012, και ίσως τους Καλεχόν και Ντελοφέου που έκαναν αρκετά καλή χρονιά με τις ομάδες τους.

 

Σχηματισμός

 

Με Ολλανδία

 

 

Στην πράξη 4-2-3-1 με Ολλανδία, (βλέπε φώτο 1),πριν το ματς φάνηκε στην κάρτα σαν 4-3(2-1)-3 με τον Τσαβι δεκάρι. Κοιτώντας το γράφημα (πραγματικός σχηματισμός) παρατηρείται ότι δεν υπάρχει επιθετικό πλάτος και εάν συμβαίνει κάτι τέτοιο γίνεται ανά διαστήματα με τα πλάγια μπακ. Επίσης , σε 4-2-3-1 με τους ακραίους μεσοεπιθετικούς τόσο μέσα και χωρίς τα μπακ να κατεβαίνουν τόσο πολύ είχε ως συνέπεια οι Ολλανδοί να έχουν συνοχή και επίσης υπεραριθμία 5v4.Συγκεκριμένα 3 στοπερ+2 αμυντικά χαφ εναντίον 3 εσωτερικών μεσοεπιθετικών και ενός φορ. Ωστόσο ακόμα και έτσι η Ισπανία προηγήθηκε με 1-0.

 

 

Με Χιλή

 

 

 

Είδε ο Ντελ Μπόσκε την έλλειψη πλάτους στο προηγούμενο ματς και βάζει τον πιο ακραίο

 

Πέδρο δεξιά σε σχηματισμό 4-2-3-1 και αφήνει τους Σίλβα με Ινιέστα στο κέντρο(βλέπε φώτο 2). Ο Πέδρο είναι σε πολύ κακή μέρα και αντικαθιστάται αργά όμως από τον Καθόρλα στο 76’. Ο τελευταίος φάνηκε ότι ήταν σε καλύτερη φόρμα από όλους τους μεσοεπιθετικούς, αλλά και πάλι όταν μπήκε η Ισπανία δεν είχε επιθετικό πλάτος ( βλέπε φώτο 3).

 

 

 

Ισπανία- Χιλή. Ισπανία 75’-90’ (αριστερά)

 

Εάν έφταιγε το σύστημα ή όχι δεν θα το μάθουμε ποτέ και συμπερασματικά, παρόλο που η Ισπανία πήρε τα δύο προηγούμενα τρόπαια παίζοντας σχεδόν πάντα δυο αμυντικά χαφ αλλά και χωρίς φορ σε κάποια ματς, δεν έπαιξε ποτέ 4-1-4-1. Ένα σύστημα που μπορούσε να παίξει καθώς το 2008 στον τελικό του Euro απέναντι στην Γερμανία o εφευρέτης του τίκι-τάκα και άρτι αποθανών Λουίς Αραγονιές είχε διατάξει τους εξής σε 4-1-4-1: Κασίγιας-Ράμος,Πουγιολ,Μαρτσενα,Καπτεβιλα-Σενα-Ινιεστα, Τσαβι, Φαμπρεκας, Σιλβα-Τορες.

 

 

 Η στήλη αυτή πίστευε σε αυτό τον σχηματισμό, τον ανέφερε ως πρώτο στα πιθανά που έδωσε στην ανάλυση της Ισπανίας, και ίσως με πρώτα βιολιά τους Ντε Χέα-Άλμπα, Πικε, Ράμος, Αθπιλικούετα-Χάβι Μαρτίνεθ-Καθόρλα πλάγια αριστερα, δίπλα Ινιέστα, Τσάβι μέσα δεξία και πλάγια αριστερά τον Σίλβα-κορυφή Ντιεγκο ή Βίγια αναλογως τα στοπερ του αντιπάλου και καμιά φορά και χωρίς φορ με τον Βίγια ή Πέδρο έξω αριστερά, τα πράγματα πιθανόν να ήταν καλύτερα.

 

Συμπέρασμα

 

Συμπερασματικά φαίνεται ότι δεν ήταν τόσο η κούραση όσο η επιλογές των παικτών καθώς υπήρχαν παίκτες στο πάγκο αλλά και κάποιοι που δεν καλέστηκαν. Επίσης με διαφορετικό σχηματισμό ίσως οι Τσάβι, Ινίεστα και Σίλβα να απέδιδαν καλύτερα καθώς ή έλλειψη επιθετικού πλάτους ήταν εμφανή με συνέπεια οι ελεύθεροι χώροι να είναι μικρότεροι.

Επιπλέον, ίσως εάν ξεκινούσε στο ματς με την Χιλή ο Ντε Χέα, το σκηνικό της πρόκρισης ίσως να ήταν διαφορετικό τώρα. Όσο αναφορά, ‘κορεσμός’, εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι ο Τσάβι Αλόνσο δήλωσε μετά το ματς με την Χιλή ότι ‘δεν είχαν την απαιτούμενη πείνα για διάκριση και φιλοδοξία’ με τον Καθόρλα να διαφωνεί με αυτό λέγοντας ότι ‘απλά οι αντίπαλοι τους εξουδετέρωσαν’. Συνεπώς στο ποδόσφαιρο, επειδή υπάρχει και ο αντίπαλος (Ολλανδία και Χιλή), φάνηκε και στα δύο ματς ότι ήταν πιο διαβασμένος, πιο μαχητικός και πιο αποτελεσματικός και στο τέλος δικαία κέρδισε.

 

 Τέλος για όσους λένε ότι τελείωσε η Ισπανία, υποθετικά μια ενδεκάδα από τώρα για το Euro του 2016 θα μπορούσε να είναι η εξής ,υγεία να έχουν οι άνθρωποι πρώτα:

Ντε Χέα,-Αθπιλικουέτα, Ράμος, Πικέ, Άλμπα-Χάβι Μαρτίνεθ-Σίλβα, Καθόρλα,Τιάγκο Αλκαντάρα, Χέσους Νάβας-Νέγρεδο. Επίσης ενισχύουν την σπαζοκεφαλιά οι Καλεχόν, Κόστα, Κόκε, Ίσκο, Τέγιο, Φάμπρεκας, Μάτα, Μπουσκέτς, Γιορέντε, Χάβι Γκαρσία, Κίκο Φλόρες, Μονρεάλ, Πάμπλο Ερνάντεζ και Ντελοφέου. Όσο αναφορά το fake nine και τίκι-τάκα, τα οποία έδωσαν τόσους τίτλους και εφευρέθηκαν από τους Ισπανούς και έχουν και Ολλανδικές ρίζες ειδικά το δεύτερο, κάποιοι ειδήμονες θεωρούν ότι πέθαναν. Εγώ γιατί βλέπω Γερμανία, Ιταλία Μπάγερν Μονάχου, ήθελε και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, να προσπαθούν να το αντιγράψουν δεν μπορώ να καταλάβω. Σίγουρα πάντως σαν στυλ θα πρέπει να εξελιχθεί και στις 4 φάσεις του παιχνιδιού, και όταν γίνει αυτό η ομάδες που θα το εφαρμόζουν επιτυχώς, θα μαζέψουν ξανά αρκετά ποδοσφαιρικά βλέμματα, αλλά και πιθανόν τρόπαια.

 

 

Ο Μάριος Κουτσιμανής γεννήθηκε το 1977 στην Θεσσαλονίκη. Σαν ποδοσφαιριστής έπαιξε σε όλες σχεδόν τις θέσεις σε ερασιτεχνικό επίπεδο για περίπου 20 χρόνια. Στα 29 του απέκτησε το UEFA ‘B’ και στα 32 του UEFA ‘A’ από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Την παρούσα φάση είναι τριτοετής φοιτήτης Αθλητικών Σπουδών στο πανεπιστήμιο του Χάρτφορτσηρ και ενεργός μέλος της αγγλικής FA Coaches’ Licensed Club.

Email επικοινωνίας m.koutsiman@gmail.com