Αν πιστεύουν ότι φέτος «χτίζουν» ομάδα, ζουν με μια ψευδαίσθηση

Τροφή για συζήτηση δίνουν οι δηλώσεις του Στέφανου Αθανασιάδη στο επίσημο περιοδικό του ΠΑΟΚ το Toumba Magazine που κυκλοφορεί. Αισθάνθηκα την ανάγκη να κάνω τρεις επισημάνσεις, διότι αυτό το παιδί το θαυμάζω από τα πρώτα βήματά του και πιστεύω ότι εκφράζει αυτό ακριβώς που είπε πέρσι ο Ιβάν Σαββίδης: «Ο Κλάους είναι το νόημα του ΠΑΟΚ»

Λέει, λοιπόν, για τις αντιδράσεις του κόσμου και το ρόλο του στην ομάδα: «Καταλαβαίνω απόλυτα αυτό που συμβαίνει. Ερχονται ποδοσφαιριστές, φεύγουν, αλλά εγώ είμαι εδώ από μικρός, γνωρίζω καλά τι σημαίνει ΠΑΟΚ, έχω περάσει κι από το κομμάτι της κερκίδας και καταλαβαίνω τους οπαδούς μας. Το θέμα είναι αυτή η πίεση να μην βγαίνει αρνητικά σ’ έναν ποδοσφαιριστή. Εγώ δεν το αφήνω να μου συμβεί. Βλέπω τα θετικά και συνεχίζω»

Σωστό, αλλά για να μη βγει αρνητικά η πίεση στον ποδοσφαιριστή πρέπει ο ποδοσφαιριστής να διαθέτει ισχυρή προσωπικότητα και αν δεν διαθέτει να βοηθηθεί από τους συμπαίκτες του και τον προπονητή του. Στον ΠΑΟΚ είναι πολλοί οι παίκτες που δείχνουν ότι «λυγίζουν» στην πίεση. Είναι πολύ λίγοι αυτοί που έχουν ισχυρή προσωπικότητα για να βοηθήσουν τους πολλούς. Οσο για τον προπονητή, αφήστε το καλύτερα.

Λέει και κάτι άλλο ο Κλάους: «Ισως από τη στιγμή που έφτασα να είμαι αρχηγός σ’ αυτή την ομάδα έπρεπε να πάρω περισσότερες πρωτοβουλίες. Να λειτουργήσω διαφορετικά. Να μην είμαι πλέον το καλό παιδί. Ισως έπρεπε να αλλάξω τρόπο σκέψης και λειτουργίας. Οταν σου δίνεται η μεγάλη τιμή να είσαι αρχηγός στον ΠΑΟΚ, έχεις περισσότερες αρμοδιότητες». Σίγουρα και μάλιστα άργησε να το καταλάβει. Αρχηγός σε μια ομάδα σημαίνει πολλά. Αλλά, τι εννοεί άραγε όταν λέει ότι πρέπει να πάψει να είναι το καλό παιδί; Καλό παιδί προς ποιους και για ποια θέματα; Αυτό μόνο ο ίδιος μπορεί να το εξηγήσει. Κι αν το κάνει θα έχει ενδιαφέρον.

Σε ό,τι αφορά τη φετινή πορεία της ομάδας, λέει: «Οταν χτίζεις μια νέα ομάδα θα έχεις και θετικά και αρνητικά στοιχεία. Είναι αυτά τα σκαμπανεβάσματα που παρατηρούνται στην απόδοσή μας κι αναρωτιέσαι πώς γίνεται να παίζεις αυτό το ποδόσφαιρο κόντρα στη Ντόρτμουντ και να μην μπορείς να παρουσιάσεις το ίδιο πρόσωπο στο Πρωτάθλημα. Το έχει αυτό μια ομάδα όταν δημιουργείται. Ψάχνεις να βρεις την ταυτότητά σου. Η ομάδα έχει καλούς ποδοσφαιριστές, είμαστε ένα καλό σύνολο και χρειάζεται χρόνο».

Πάλι σύμφωνοι. Ωστόσο, ο φετινός ΠΑΟΚ δεν έχει, δυστυχώς, σκαμπανεβάσματα. Είναι μονίμως ένα χάλι. Και μακάρι να χτιζόταν μια ομάδα. Τότε όντως θα χρειαζόταν χρόνος για να βρει την ταυτότητά της. Με Λέοβατς, με Σάμπο, με Ολσεν και με άλλους «λίγους», δεν χτίζεις ομάδα. Απλώς ομολογείς αποτυχία και αφήνεις πάλι το χτίσιμο για την επόμενη χρονιά. Αν οι παίκτες του ΠΑΟΚ πιστεύουν ότι χτίζεται φέτος ομάδα, ή θέλουν να ζουν με μια ψευδαίσθηση, ή έχουν καταλάβει λάθος.

Το πιο ωραίο το άφησα για το τέλος.  «Δεν γίνεται κάθε χρόνο να φτάνουμε στον Μάρτιο κι ο ΠΑΟΚ ν’ αλλάζει προπονητή και ν’ αρχίζει πάλι από την αρχή», τονίζει ο Αθανασιάδης. «Η ομάδα πρέπει να κρατήσει έναν συγκεκριμένο προπονητή, να του δώσει χρόνο, να μπορέσει να χτίσει μια ομάδα. Μετά μπορείς να κρίνεις και τον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές. Με το ν’ αλλάζεις προπονητή κάθε χρόνο και να κάνεις συνέχεια τα ίδια, δίνεις το δικαίωμα και στους ποδοσφαιριστές να σκεφτούν «ωραία, έφυγε ο προπονητής, φεύγουν και οι ευθύνες από πάνω μας».

Εύστοχο το τελευταίο, αλλά συμβαίνει μόνο όταν οι ποδοσφαιριστές είναι ανεύθυνοι και ανώριμοι. Υστερα από πού κι ως πού θα πετύχει μια ομάδα αν κρατήσει πολλά χρόνια έναν προπονητή; Η παραμονή του όποιου προπονητή για πολλά χρόνια στον ίδιο πάγκο δεν είναι συνταγή για την επιτυχία. Συνταγή είναι η παραμονή ενός ΙΚΑΝΟΥ προπονητή, που κάθε μέρα θα αποδεικνύει ότι είναι άξιος. Είναι όλοι οι προπονητές ικανοί; Όχι, βέβαια. Αν ήταν, όλες οι ομάδες θα κρατούσαν τον ίδιο προπονητή για χρόνια και θα ήταν όλες επιτυχημένες. Αλλά αυτό δεν μπορεί να ισχύσει ούτε στην Ελλάδα ούτε πουθενά αλλού στον κόσμο.