Αλήθεια υπάρχουν ελπίδες να απαλλαγούμε από τη μαφία;
ΙΝFO: Ο «δαφνοστεφανωμένος» έχει τον τρόπο του να βρίσκει λύσεις ακόμη και στα πιο μεγάλα αδιέξοδα (αθωωτικά βουλεύματα, έλεγχος θεσμικών οργάνων, ανοχή Πολιτείας). Σήμερα οργανώνει τη στήριξη των υποδίκων της αμαρτωλής ΕΠΟ που του εξασφαλίζει εδώ και χρόνια τα κάλπικα πρωταθλήματα. Αμφιβολίες για το αν θα καταφέρει η ΦΙΦΑ να δώσει τέλος στο μαρτύριο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Η πρόσφατη «παράσταση» στον αξιολύπητο «συνεταιρισμό» δυστυχώς απέδειξε ότι δε θα πρέπει να είμαστε και πολύ αισιόδοξοι για το αποτέλεσμα της παρέμβασης των απεσταλμένων της ΦΙΦΑ που έρχονται με επικεφαλής τον Κύπριο παράγοντα, Κώστα Κουτσοκούμνη. Αυτά, που πληροφορηθήκαμε, που «είδαμε», «ακούσαμε» αλλά και διαβάσαμε στην ταραχώδη «συνεδρία» των 16 της μεγάλης κατηγορίας σε συνδυασμό με τα όσα ως εμπειρίες του παρελθόντος μας φέρνουν στη μνήμη σωρεία ατιμώρητων σκανδάλων με την ευλογία της Πολιτείας μερικές φορές και με τη συμμετοχή της) μας υποχρεώνουν να είμαστε επιφυλακτικοί για να μην πούμε «κουμπωμένοι» στην κυριολεξία για το που θα καταλήξει αυτός ο «σασιρμάς» που ξεκίνησε με την εξέγερση της υπόδικης ΕΠΟ και την οργάνωση της συνωμοτικής στήριξης της από τις δυνάμεις του ερυθρόλευκου ποδοσφαιρικού «άξονα».
Αλήθεια σε ποιο συμπέρασμα θα μπορούσε κανείς να καταλήξει μέσα από τις απίστευτες συμπεριφορές συγκεκριμένων τύπων οι οποίοι παζαρεύοντας το ήθος τους και την υστεροφημία τους και ακυρώνοντας πολλά από όσα υποστήριζαν με πάθος ως τώρα δε δίστασαν να προωθήσουν την γραμμή του λιμανιού και να μπουν στη διαδικασία ενός εξόφθαλμου προσωπικού διασυρμού; Ναι, κάπου διαπιστώθηκαν και κρούσματα ενός πρωτοφανούς αμοραλισμού με άτομα που θα μπορούσε κανείς να τα χαρακτηρίσει ελαττωμένης ηθικής αντίστασης.
Αλήθεια, πώς μπορεί να χαρακτηριστεί η συμπόρευση και η συνταύτιση των απόψεων ενός παράγοντα με εκείνους τους οποίους η ομάδα του τους έχει χαρακτηρίσει διαχρονικά ως τους κυνικούς φονιάδες της; Τόση αρρώστια; Από κοντά πλέον έχουμε δυστυχώς και τα γνωστά παραρτήματα που εκτελούν τις εντολές του μεγάλου αφεντικού. Μέσα σε αυτόν τον ποδοσφαιρικό «στάβλο» και κάποιες υγιείς αντιδράσεις αποτελούν ένα φως στο σκοτάδι πλην όμως δεν μπορούν και δε δίνουν την εικόνα μιας σοβαρής εγγύησης ότι θα αλλάξει εύκολα (αν φυσικά αλλάξει) αυτή η κατάσταση.
Ο υπουργός δείχνει να έχει ακόμη αντοχές. Οι «τρεις» δεν αλλάζουν στάση και ο ψύχραιμος και ρεαλιστής Πανόπουλος δεν χάνει την ευκαιρία να δακτυλοδείχνει τις «γωνιές» και τα «λαγούμια» που κρύβονται οι ασπάλακες. Ναι, οι υπόδικοι έχουν στηρίγματα. Και ενώ έδειχναν να χάνουν το έδαφος ανασυντάσσονται και εκδηλώνονται με μεγαλύτερη αυθάδεια και περισσότερο θράσος. Κάποιοι γραφικοί το μόνο στο οποίο προσβλέπουν είναι η προσωπική τους προβολή –όχι το καλό του ελληνικού ποδοσφαίρου- προφανώς και στην αρχηγία μιας νέας γραμμής που θα χαράξει το αφεντικό του λιμανιού, ενισχύουν με τις διασπαστικές τους κινήσεις τη στήριξη του εγχειρήματος της παραμονής της πιο αμαρτωλής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Η ατμόσφαιρα που επικρατεί, δυστυχώς δε μοιάζει να είναι αυτή που θα έπρεπε.
Ο Ελληνας ποδοσφαιρόφιλος δεν ξεχνά με ποιο τρόπο ξεγλιστράνε από βαριές κατηγορίες (περίεργα αθωωτικά βουλεύματα που ελέγχει σήμερα ο Άρειος Πάγος) όπως επίσης αδυνατούν να κατανοήσουν πώς είναι δυνατόν μετά τα όσα αποκαλύφθηκαν πρόσφατα από τις νόμιμες υποκλοπές του εθνικού μας κοριού για καραμπινάτη προσπάθεια φοροδιαφυγής από σημαίνοντα στελέχη του ερυθρόλευκου κυκλώματος δεν ανησύχησαν κανέναν απολύτως. Τους πιάνουν με «τη γίδα στην πλάτη» και αυτοί συνεχώς διαφεύγουν! Με τον Χρήστο λοιπόν, τον Αλέξη και τα άλλα ντερβίσια που είναι ταγμένα στην υπηρεσία του Θρύλου, θεωρείται παρακινδυνευμένο να προβλέψεις πώς θα κυλήσουν από εδώ και πέρα οι εξελίξεις;.
