«Ακτινογραφία» σε πέντε επίπεδα

Εχοντας κάποια συγκεκριμένα δείγματα γραφής από τον φετινό ΠΑΟΚ μετά από όλους τους αγώνες στο Γιουρόπα Λιγκ και τις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές στο Πρωτάθλημα, θα επιχειρήσω μια αξιολόγηση όλων των παικτών, χωρίζοντάς τους, υποχρεωτικά, σε πέντε κατηγορίες.

Σ' αυτούς που με την απόδοσή τους έχουν δημιουργήσει προβλήματα (αρνητικοί), σ' αυτούς που έχουν βοηθήσει σημαντικά την ομάδα (θετικοί), σ' αυτούς που πάνε καλά, αλλά σε κάποιον τομέα πρέπει να βελτιωθούν (ναι μεν, αλλά), σ' αυτούς που είδαμε ελάχιστα ή καθόλου, οπότε δεν μπορούμε να τους κρίνουμε (άγνωστοι Χ) και σ' αυτούς που υπόσχονται να προσφέρουν (ελπίδες)

Αρνητικοί: Ολσεν, Γλύκος, Κόστα, Γκολάσα, Σάμπο

Ο Ολσεν δεν έχει πείσει, ούτε και ο Γλύκος στις ευκαιρίες που του δόθηκαν. Κανείς από τους δύο δεν εμπνέει σιγουριά, ιδιαίτερα στις εξόδους, παρά το γεγονός ότι είναι ικανοί ακόμη και για την πιο δύσκολη απόκρουση. Ο Κόστα το παλεύει, αλλά είναι επιρρεπής στο εύκολο και κραυγαλέο λάθος. Ο Γκολάσα έχει προ πολλού δείξει ότι δεν μπορεί να προσφέρει το παραμικρό. Οσο για τον Σάμπο, προσπαθεί σκληρά να το καθιερώσει ο Τούντορ, ωστόσο τον προδίδει συνεχώς με την ανυπαρξία του.

Θετικοί: Βίτορ, Κωνσταντινίδης, Κίτσιου, Κάτσε, Πέλκας, Αθανασιάδης, Ροντρίγκες

Μπορεί θεωρητικά να ευθύνεται και ο Βίτορ για τα αμυντικά προβλήματα, ωστόσο είναι ο πιο σταθερός αμυντικός, αποφεύγει την γκάφα, δίνει πάντα τον καλύτερο εαυτό του και ανά πάσα στιγμή είναι ικανός να προσφέρει και επιθετικά. Ο Κωνσταντινίδης και ο Κίτσιου βοηθούν με τον ενθουσιασμό και την ταχύτητά τους κι αν κάπου υστερούν, φυσιολογικά, είναι στην εμπειρία. Το ίδιο και ο Πέλκας, ο οποίος έχει τα φόντα να γίνει ηγέτης της ομάδας, με την ποδοσφαιρική ευφυία και τη δεξιοτεχνία του. Ο Αθανασιάδης με το μοναδικό χάρισμά του στο σκοράρισμα γίνεται ολοένα και πιο ποιοτικός, προσφέροντας και στον δημιουργικό τομέα με τις απλές και έξυπνες πάσες του. Ο Ροντρίγκες είναι ικανότατος στο ένας προς έναν, είναι ταχύτατος, είναι διεμβολιστής και σκοράρει. Ενας τέτοιος παίκτης έλειπε από το ρόστερ.

Ναι μεν, αλλά: Τζαβέλλας, Τζιόλης, Μακ

Στον Τζαβέλλα βγάζω το καπέλο για τη διάθεσή του. Το υπέρμετρο πάθος, ωστόσο, τον οδηγεί ορισμένος φορές σε παρατραβηγμένες ενέργειες πολλές από τις οποίες τις πληρώνει ο ίδιος και η ομάδα. Αν ελέγξει περισσότερο τον εαυτό του θα γίνει υπερπολύτιμος. Ο Τζιόλης ξέρει πάντα τι πρέπει να κάνει και είναι ο παίκτης που τελευταίος θα χάσει την ηρεμία και την ψυχραιμία του. Πρέπει, όμως, να βοηθήσει περισσότερο στην ανάπτυξη. “Το έχει”, αλλά δεν το δείχνει. Ο Μακ είναι από τους κορυφαίους μέχρι στιγμής φέτος, με την ταχύτητα και την επιμονή του, αλλά έχει χάσει πολλά γκολ. Μία στις 13 τελικές είναι πολύ λίγες.

Αγνωστοι Χ: (Τσίμιροτ, Αντονις), Λέοβατς, Ζάιρο, Σκόνδρας, Μαλεζάς

Εδώ έχουμε διαφορετικών ειδών παίκτες. Τον Τσίμιροτ και τον Αντονις ακόμη δεν τους είδαμε και δεν μπορούμε να έχουμε άποψη. Ο Λέοβατς δεν με έπεισε κατ' αρχήν, αλλά είναι νωρίς να κριθεί, όπως και ο Ζάιρο, ο οποίος, όποτε αγωνίστηκε, ήθελε, προσπάθησε, αλλά δεν μπόρεσε. Αντίθετα, ξέρουμε ποιοι είναι ο Σκόνδρας και ο Μαλεζάς, αλλά ο Τούντορ δείχνει να μην τους πιστεύει. Κι αν ο Μαλεζάς ήρθε καθυστερημένα, οπότε θα χρειαστεί λίγο χρόνο ακόμη, το ερώτημα είναι αν ο Σκόνδρας έπαψε ξαφνικά φέτος να είναι χρήσιμος, ενώ τα δύο τελευταία χρόνια ήταν από τους καλύτερους.

Ελπίδες: Μπερμπάτοφ, Μυστακίδης, Χαρίσης, Κοροβέσης, Σαββίδης, Πόζογλου, Δεληγιαννίδης

Για τον Μπερμπάτοφ, ας μην το συζητάμε. Απλά και μόνο η παρουσία του στην ομάδα γεννά προσδοκίες για “άλλα κόλπα”. Δεν ξέρω αν θα καταφέρει να προσφέρει όσα όλοι περιμένουν, αλλά αποτελεί μια τεράστια ελπίδα. Ελπίδες, με όλη τη σημασία της λέξης, είναι και οι νεαροί Μυστακίδης, Χαρίσης, Κοροβέσης, Σαββίδης, Πόζογλου, Δεληγιαννίδης. Εχω την αίσθηση ότι πρέπει να τους δοθούν περισσότερες ευκαιρίες και να τους δείξουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, αν θέλουν να λένε στον ΠΑΟΚ ότι όντως “χτίζουν” ομάδα και για το μέλλον.