Ακούστε τους Ολυμπιονίκες

O ελληνικός αθλητισμός διέψευσε όλους όσοι με πικρόχολα σχόλια προέβλεπαν ότι η συγκομιδή μεταλλίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες θα είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Κόντρα στις αρνητικές προβλέψεις τα ελληνόπουλα κατάφεραν να κατακτήσουν 6 συνολικά μετάλλια: 3 χρυσά, ένα αργυρό και δύο χάλκινα. Την ίδια στιγμή που η κατά πολύ μεγαλύτερη πληθυσμιακά Αργεντινή κατέκτησε δύο μετάλλια λιγότερα, ενώ υπολείπονται  της χώρας μας σημαντικές δυνάμεις του παγκόσμιου αθλητισμού.

Συγχρόνως, κι αυτό δεν πρέπει να περνάει απαρατήρητο, η ελληνική ομάδα στο Ρίο, σε εποχή κρίσης είχε 94 συμμετοχές γεγονός που σημαίνει ότι ισάριθμοι αθλητές έπιασαν τα όρια πρόκρισης στου Αγώνες. Ακόμη ένα ενδιαφέρον συγκριτικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι το 2012 στους Αγώνες του Λονδίνου η Ελλάδα κατέκτησε 2 μετάλλια και 4 στο Πεκίνο.

Η κάθε προσπάθεια των Ελλήνων αθλητών και αθλητριών είναι και μία ενδιαφέρουσα ιστορία. Που κρύβει πόνο, αγωνία, κούραση, άγχος, προβλήματα και κυρίως θυμό για την αδιαφορία των ανθρώπων που έπρεπε να βρίσκονται δίπλα τους. Συγχρόνως οι Ολυμπιονίκες έστειλαν μηνύματα, έγιναν σύμβολα της ψυχικής δύναμης, του ελληνικού πείσματος, και την Ελλάδας που επιμένει να αντιστέκεται, παρά την οικονομική κρίση.

Αυτά τα παιδιά λοιπόν, που δικαίως πρέπει να αποτελέσουν τις εμβληματικές αθλητικές μορφές πάνω στις οποίες υποχρεούται να επενδύσει πολλά το ελληνικό κράτος, έχουν πολλά να πουν σ’ αυτούς που τους θυμούνται μόνο μετά από τις επιτυχίες. Γι’ αυτό έχει αξία να ακουστεί η φωνή τους στην ελληνική Βουλή, πρόταση την οποία έκανε και ο πρόεδρος του «Ποταμιού» Σταύρος Θοδωράκης. «Να τους παραχωρήσουμε το βήμα της Βουλής μια μέρα τώρα τον Σεπτέμβρη να μας μιλήσουν όλοι τους διαδοχικά για την προσπάθειά τους. Όχι συναισθηματικούς δεκάρικους και πατριωτικές κορώνες, αλλά αλήθειες που θα είναι απαραίτητες στην κοινωνία. Τι είναι αυτό που τους κινητοποίησε; Πως έκαναν την σπίθα φλόγα; Τι χρειάζεται για να πρωταγωνιστείς σε παγκόσμιο επίπεδο; Πώς πέφτουν και ξανασηκώνονται; Και να ακούσουν και οι κυβερνώντες τα προβλήματα που αντιμετώπισαν, τις λύσεις που προτείνουν, τις ιδέες που έχουν για να φέρουν κι άλλα παιδιά στον αθλητισμό» έγραψε στα social media, κι έχει μεγάλο δίκαιο.

Αξία όμως για την πατρίδα θα έχει οι πολιτικοί να αξιοποιήσουν τα μηνύματα που θα «εκπέμψουν» οι Ολυμπιονίκες που δεν έχουν δεύτερη σκέψη και απεχθάνονται τι διγλωσσία. Γόνοι της πατρίδας μας, θυσιάζουν την προσωπική τους ζωή για  ένα γαμώτο και απαιτούν μόνο σεβασμό στην προσπάθεια τους. Γιατί γι’ αυτούς η στιγμή που τυλίγονται με την γαλανόλευκη αξίζει όσο όλο το χρυσάφι του κόσμου.

Και μια που μιλάμε για υλικά αγαθά, έτσι για την ιστορία, αναφέρω ότι σύμφωνα με το Market Watch  διαφορετική θα είναι η χρηματική ανταμοιβή των χρυσών Ολυμπιονικών σε κάθε χώρα. Οι «χρυσοί» αθλητές της Σιγκαπούρης θα λάβουν ούτε λίγο ούτε πολύ το ποσό των 753.000 δολαρίων δηλαδή γύρω στα 668.000 ευρώ.

Ακολουθούν η Ινδονησία με 339.000 ευρώ, το Αζερμπαϊτζάν με 226.000 ευρώ , το Καζακστάν με 204.000 ευρώ , η Ιταλία με 164.000 ευρώ, η Γαλλία με 58.000 ευρώ, η Ρωσία με 61.000 ευρώ, η Νότιος Αφρική με 31.000 ευρώ, οι ΗΠΑ με 22.000 ευρώ, η Γερμανία με 17.000 ευρώ, ο Καναδάς 13.000 ευρώ με και η Αυστραλία με 13.000 ευρώ.

Τι θα πάρουν η Κορακάκη, ο Πετρούνιας, η Στεφανίδη, ο Γιαννιώτης κα οι Καγιαλής-Μάντης; Εγγυημένο ποσό δεν υπάρχει. Όλα θα εξαρτηθούν από τις διαθέσεις του υφυπουργού Αθλητισμού. Πάντως το εάν θα πρέπει να πάρουν οικονομικό πριμ και πόσο είναι μία άλλη ιστορία που θέλει πολύ συζήτηση.

FOCUS

Η πολιτική ηγεσία της χώρας γιατί υποδέχεται και φωτογραφίζεται με τα ελληνόπουλα που κατέκτησαν μετάλλια στο Ρίο; Μήπως γιατί αισθάνεται ενοχές από την  ηχηρή απροθυμία για υλική υποστήριξη τής προετοιμασίας τους ή γιατί το εθιμικό δίκαιο επιβάλλει φωτογράφηση μαζί τους;