ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Οταν η Ρεάλ κατακτούσε την Ευρώπη (ΜΕΡΟΣ Α'/pcs+vds)

Μετά τη Λίβερπουλ, είναι η σειρά της Ρεάλ Μαδρίτης.

Επιλέξαμε να χωρίσουμε το θέμα των «μερένχες» σε δύο μέρη, παρουσιάζοντας αναλυτικά τα 12 βαρύτιμα τρόπαια, που έχουν στη συλλογή τους οι Μαδριλένοι, με αφορμή την παρουσία τους στο Κίεβο το προσεχές Σάββατο κόντρα στη Λίβερπουλ.

Η «Βασίλισσα» της Ευρώπης

Πέντε σερί Κύπελλα Πρωταθλητριών. Από το 1956 ως και το 1960 οι Μαδριλένοι σάρωσαν τα πάντα, με μπροστάρη κυρίως τον Ντι Στέφανο. Ακολούθησε ένας ακόμη ευρωπαϊκός τίτλος στη συνέχεια (1966). 

Είναι χαρακτηριστικό πάντως ότι από το 1954 ως το 1969, κάθε χρόνο η Ρεάλ ανακηρυσσόταν πρωταθλήτρια, είτε στην Ισπανία, είτε Ευρώπης, είτε κόσμου με αποτέλεσμα μέσα σε 16 χρόνια να κατακτήσει… 19 τίτλους!

Το πρώτο στο Παρίσι

Αλλες εποχές, διαφορετικό ποδόσφαιρο, αλλά το θέαμα ήταν χορταστικό.

Εντυπωσιακό ματς, επτά συνολικά γκολ και αγωνία ως το τέλος.

Παρά την ισοφάριση του Ινταλγκό, ο Ρίαλ δίνει τη λύση και χαρίζει εντέλει τον τίτλο στη Ρεάλ κόντρα στη Ρεμς. Ο πρώτος ευρωπαϊκός τίτλος ήταν γεγονός.

13/6/1956 «Παρκ ντε Πρενς», Παρίσι

Θεατές: 38.000, Διαιτητής: Ελις (Αγγλία)

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ-ΡΕΜΣ 4-3 (14’ Ντι Στέφανο, 30’, 79’ Ρίαλ, 67’ Μαρκίτος - 6’ Λεμπλόν, 10’ Ταμπλέν, 62’ Ινταλγκό)

Ρεάλ Μαδρίτης (Βιγιαλόνγκα): Αλόνσο, Ατιένθα, Μαρκίτος, Λέσμες, Μουνιόθ, Θάραγκα, Χοσέιτο, Μάρσα, Ντι Στέφανο, Ρίαλ, Χέντο.

Ρεμς (Μπατέ): Ζακέ, Ζιμνί, Ζονκέ, Ζιροντό, Λεμπλόν, Σιατκά, Ινταλγκό, Γκλοβακί, Κοπά, Μπλιάρ, Ταμπλέν.

Δεύτερη σερί χρονιά

Η λάθος απόφαση του Ολλανδού διαιτητή, Λίο Χορν, για πέναλτι στον Ενρίκε Μάτος δίνει την ευκαιρία στον Ντι Στέφανο να ευστοχήσει από το σημείο του πέναλτι.

Συν τοις άλλοις, η Ρεάλ Μαδρίτης παίζει στο σπίτι της και δεν χάνει την ευκαιρία να στεφθεί εκ νέου πρωταθλήτρια Ευρώπης ενώπιον 120.000 θεατών!

30/5/1957 «Σαντιάγο Μπερναμπέου», Μαδρίτη

Θεατές: 120.000, Διαιτητής: Χορν (Ολλανδία)

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ-ΦΙΟΡΕΝΤΙΝΑ 2-0 (70’ Ντι Στέφανο, 76’ Χέντο)

Ρεάλ Μαδρίτης (Βιγιαλόνγκα): Αλόνσο, Τόρες, Μαρκίτος, Λέσμες, Μουνιόθ, Θάραγκα, Κοπά, Ματέος, Ντι Στέφανο, Ρίαλ, Χέντο.

Φιορεντίνα (Μπερναρντίνι): Σάρτι, Μανίνι, Ορτζάν, Σερβάτο, Σκαραμούτσι, Σεγκάτο, Ζουλίνιο, Γκρατόν, Βιρτζίλι, Μοντουόρι, Μπιτσάρι.

Με τον «μικρό Ναπολέοντα»

Ο Σαντιάγο Μπερναμπέου, αν και οι τίτλοι ήταν συνεχόμενοι, εξακολουθούσε να τροφοδοτούσε την ομάδα με παίκτες κλάσης. Ηθελε ότι καλύτερο υπήρχε στην ποδοσφαιρική αγορά.

Ετσι, το 1957 έκλεισε στη Ρεάλ τον Γάλλο σούπερ σταρ, Ραϊμόντ Κοπά (σ.σ. «Μικρός Ναπολέων» ήταν το παρατσούκλι που του δόθηκε), αλλά και τον Ουρουγουανό αμυντικό ογκόλιθο, Χοσέ Σανταμαρία, καθώς και τον Αργεντίνο προπονητή, Λουίς Καρνίλια.

Αποτέλεσμα της ενίσχυσης; Κερδίζει στην παράταση τη Μίλαν με 3-2 στον τελικό των Βρυξελλών, χάρη στο γκολ του Χέντο και φτάνει για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στον τίτλο και την κορυφή της Ευρώπης.

28/5/1958 «Χέιζελ», Βρυξέλλες

Θεατές: 67.000, Διαιτητής: Αλστριν (Βέλγιο)

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ-ΜΙΛΑΝ 3-2 (παρ. / 74’ Ντι Στέφανο, 79’ Ρίαλ, 107’ Χέντο - 69’ Σκιαφίνο, 78’ Γκρίγιο)

Ρεάλ Μαδρίτης (Καρνίλια): Αλόνσο, Ατιένθα, Σανταμαρία, Λέσμες, Σαντιστέμπαν, Θάραγκα, Κοπά, Χοσέιτο, Ντι Στέφανο, Ρίαλ, Χέντο.

Μίλαν (Βιάνι): Σολντάν, Φοντάνα, Μαλντίνι, Μπεράλντο, Μπεργκαμάσκι, Ραντίτσε, Ντανόβα, Λίντχολμ, Σκιαφίνο, Γκρίγιο, Κουκιαρόνι.

Κύπελλο πάλι με τη Ρεμς

Το καλοκαίρι του 1958 ο Μπερναμπέου φέρνει στη Μαδρίτη τον θρυλικό Ούγγρο, Φέρεντς Πούσκας, ο οποίος από κοινού με τους Ντι Στέφανο και Κοπά συνθέτουν την καλύτερη επιθετική τριπλέτα.

Ετσι, το 1959 η Ρεάλ θα κερδίσει ξανά το κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, με νίκη 2-0 απέναντι πάλι στη γαλλική Ρεμς στον τελικό, ο οποίος διεξήχθη στη Στουτγκάρδη με τον Ντι Στέφανο να είναι ο πρωταγωνιστής του αγώνα.

3/6/1959 «Νέκαρ», Στουτγκάρδη

Θεατές: 80.000, Διαιτητής: Ντουτς (Δυτική Γερμανία)

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ-ΡΕΜΣ 2-0 (2’ Ματέος, 47’ Ντι Στέφανο)

Ρεάλ Μαδρίτης (Καρνίλια): Ντομίνγκεζ, Μαρκίτος, Σανταμαρία, Θάραγκα, Σαντιστέμπαν, Ρουίθ, Κοπά, Ματέος, Ντι Στέφανο, Ρίαλ, Χέντο.

Ρεμς (Μπατέ): Κολονά, Ροντζίκ, Ζονκέ, Ζιροντό, Πανβέρν, Λεμπλόν, Λαμαρτίν, Μπλιάρ, Φοντέν, Πιαντονί, Βενσάν.

Μαγεία επιθετικού ποδοσφαίρου

Χορός στο… χόρτο. Η Ρεάλ Μαδρίτης φιλοδωρεί με επτά γκολ την Αϊντραχτ στον τελικό της Γλασκόβης. Ηταν η καλύτερη της ποδοσφαιρική παράσταση, χάρη στους Ντι Στέφανο και Πούσκας.

Κατακτά έτσι το πέμπτο συνεχόμενο κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, γεγονός που δεν έχει επαναληφθεί φυσικά από καμία ομάδα στη Γηραιά Ηπειρο!

18/5/1960 «Χάμπτεν Παρκ», Γλασκόβη

Θεατές: 80.000, Διαιτητής: Ντουτς (Δυτική Γερμανία)

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ-ΑΪΝΤΡΑΧΤ ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗΣ 7-3 (26’, 29’ και 75’ Ντι Στέφανο, 45’, 56’ πέν., 59’ και 70’ Πούσκας - 10’ Κρες, 64’ και 72’ Στάιν)

Ρεάλ Μαδρίτης (Μουνιόθ): Ντομίνγκεζ, Μαρκίτος, Σανταμαρία, Πατσίν, Βιντάλ, Θάραγκα, Κανάριο, Ντελ Σολ, Ντι Στέφανο, Πούσκας, Χέντο.

Αϊντραχτ Φρανκφούρτης (Οσβαλντ): Λόι, Λουτζ, Εϊγκενμπροντ, Χέφερ, Βιλμπάχερ, Στίνκα, Κρες, Λίντνερ, Στάιν, Πφαφ, Μάγιερ.

Επιστροφή στον θρόνο

Η Παρτιζάν φτάνει για πρώτη φορά στον τελικό και προηγείται με τον Βάσοβιτς. Ωστόσο, η ομάδα του Μουνιόθ επιστρέφει δριμύτερη και σε διάστημα έξι λεπτών κάνει την ανατροπή. Είχαν προηγηθεί δύο χαμένοι τελικοί για τους Μαδριλένους, που επέστρεψαν στο Χέιζελ μετά το 1958 για να κατακτήσουν εκ νέου το βαρύτιμο τρόπαιο.

11/5/1966 «Χέιζελ», Βρυξέλλες

Θεατές: 55.000, Διαιτητής: Κραϊτλάιν (Δυτική Γερμανία)

ΡΕΑΛ ΜΑΔΡITΗΣ-ΠΑΡΤΙΖΑΝ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΥ 2-1 (70’ Αμάνθιο, 75’ Σερένα - 55’ Βάσοβιτς)

Ρεάλ Μαδρίτης (Μουνιόθ): Αρακιστάιν, Πατσίν, Ντε Φελίπε, Θόκο, Σαντσίς, Πίρι, Βελάσκεθ, Σερένα, Αμάνθιο, Γκρόσο, Χέντο.

Παρτιζάν Βελιγραδίου (Γκέτσιτς): Σόσκιτς, Γιουσούφι, Ράσοβιτς, Βάσοβιτς, Μιχαΐλοβιτς, Κοβάσεβιτς, Μπέσεγιατς, Μπάγιτς, Χασάναγκιτς, Γκάλιτς, Πιρμάγιερ.