Αδιόρθωτοι προπονητές και παίκτες…
Είχε πει κάποτε ο Νίκος Βεζυρτζής: «…Να μη συνηθίσουμε στην ήττα. Το μόνο που φοβάμαι…»! Το είχε πει σε εποχές κατά τις οποίες ακόμη κι όταν έχανε ο ΠΑΟΚ ήταν περήφανος ο κόσμος του. Και κατά πως φαίνεται τώρα ο ΠΑΟΚ (όχι ο κόσμος του) συνήθισε την ήττα…
Τι άλλο να σκεφτούμε; Που αλλού να πάει το μυαλό μας; Δεν τη χωρά ο νους μας την σκέψη περί τέτοιας συνήθειας του ΠΑΟΚ (όχι του κόσμου του, επιμένουμε εμείς) Δε λέει να σταυρώσει νίκη ο ΠΑΟΚ κι οι προπονητές με παίκτες αντί να σκύβουν τα κεφάλια και να σιωπούν, έχουν το απύθμενο θράσος και μιλούν.
Θέλετε παράδειγμα; Ο Ζέλικο Μπρκιτς. Μήτε μία συγνώμη (έστω από τους συμπαίκτες του…) δεν άρθρωσε ο Σέρβος για τα γκολ – κοροϊδία τα οποία χρεώθηκε και κόντρα στον Ατρόμητο και κόντρα στον Παναθηναϊκό. Ιδιαίτερα αυτό με τον Παναθηναϊκό. Το χρεώθηκε ωσάν σικυός ο ήμερος. Και τι είπε; Δεν είχε οπτικό πεδίο.
Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου…
Θέλετε κι άλλο; Ο Βλάνταν Ίβιτς. Ντράπηκε είπε για τη χειρότερη εμφάνιση της επίθεσης του ΠΑΟΚ. Λέτε και το κέντρο έκανε από τις καλύτερες ή στα Τρίκαλα η επίθεση ήταν καλύτερη. Και τι έγινε που ντράπηκε ο Βλάνταν Ίβιτς μετά την ήττα; Να ντρεπόταν – κι αυτός και ο Λούμπος Μίχελ – πριν, Για τις επιλογές τους στο ρόστερ του ΠΑΟΚ. Αμφότεροι είναι υπεύθυνοι κι υπόλογοι που και πάλι – κατάντησε …συνήθεια – πετάχθηκαν στα σκουπίδια χρήματα του Ιβάν Σαββίδη. Ήτοι χρήματα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Γιατί της ΠΑΕ ΠΑΟΚ; Πολύ απλά, επειδή εάν δεν πετιόντουσαν στα σκουπίδια, στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ θα απέδιδαν οφέλη…
Ποιος Μπίσεσβαρ; Ποιος Σάκχοφ; Ποιος Μπρκιτς που ξαναζωντάνεψε τον εφιάλτη με τον αλήστου μνήμης Όλσεν ως επιλογή του Φρανκ Άρνεσεν και του Ιγκόρ Τούντορ; Δίχως η αναφορά αυτών ως αποτυχημένων μεταγραφών να καθιστά επιτυχημένες τους άλλους, κατά κανόνα. Υπάρχουν κι εξαιρέσεις, βλέπετε.
Αδιόρθωτοι λοιπόν, προπονητές και παίκτες!
Κι επαναλαμβάνουμε. Από το κακό στο χειρότερο πάει ο ΠΑΟΚ. Με χείριστο την απώλεια της εμπιστοσύνης του κόσμου του ο οποίος αρνείται να συνηθίσει την ήττα…
