Η «Δικέφαλη» τουρμπίνα ισοπέδωσε τους τέως πρωταθλητές!
Ένα ποδοσφαιρικό σενάριο που δεν θα μπορούσε να το γράψει ούτε ο αθλητικογράφος Χίτσκοκ, παρακολουθήσαμε καταφέρνοντας να… επιβιώσουμε. Το παιχνίδι στο πρώτο ημίχρονο ήταν με ελάχιστες φάσεις, χωρίς κάποια από τις δυο ομάδες να αναπτύσσει έντονη πρωτοβουλία. Όμως η «μπάλα» ήταν με το μέρος της ΑΕΚ. Χωρίς να δείξει και να αποδείξει ότι αποτελεί το μεγαλύτερο φαβορί, βρέθηκε στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου (49΄) να προηγείται με 2-0. Οι φίλαθλοι και οι παίκτες της, σίγουρα θα ήταν όχι απλά ικανοποιημένοι αλλά ενθουσιασμένοι θεωρώντας ότι έχουν εξασφαλίσει τη νίκη και την κατάκτηση της πρώτης θέσης.
Τα ατομικά λάθη έδωσαν την δυνατότητα και τη σοβαρή πιθανότητα να «τελειώσει» το ματς στο δεύτερο ημίχρονο, παγώνοντας το παιχνίδι προκειμένου να αποφύγει τον κίνδυνο από το 50΄και πέρα. Μέσα στο παραπάνω πλαίσιο είδαμε τους γηπεδούχους να κάνουν καθυστερήσεις, να πέφτουν κάτω και να μειώνουν, όσο μπορούν, τον πραγματικό χρόνο του ματς. Όμως αυτό δεν τους αρκούσε. Όταν ο Δικέφαλος του Βορρά ξυπνά αυτός του Νότου απλά προσπαθεί να αποφύγει το ποδοσφαιρικό μοιραίο. Η ΑΕΚ, σύμφωνα και με τους ρεπόρτερ της, κατέβηκε με ενδεκάδα που φανέρωνε επιθετικότατες διαθέσεις. Ο ΠΑΟΚ χωρίς τον Τάισον, έναν από τους σημαντικότερους παίκτες του, λόγω ίωσης. Το παιχνίδι ξεκίνησε με τις δυο ομάδες να παρουσιάζονται ισοδύναμες με το στοιχείο που επικρατεί να είναι όχι η δημιουργία φάσεων και από τις δύο αλλά η προσπάθεια καταστροφής τους.
Τα αμυντικά συστήματα ΠΑΟΚ και ΑΕΚ ήταν αυτά που διετέλεσαν πρωταγωνιστικό ρόλο με αποτέλεσμα να παρακολουθήσουμε 49’ λεπτά χωρίς θέαμα, χωρίς επιθετικές εξάρσεις και για μια ακόμη φορά να επικρατεί ο πιο τυχερός ή καλύτερα ο πιο αποτελεσματικός. Το αρνητικό για την ομάδα του ΠΑΟΚ ήταν ότι δέχθηκε το τέρμα σε αντεπίθεση με Λιβάι να σπάει στον Πινέδα αυτός να κατεβάζει την μπάλα να κάνει την κούρσα και να πασάρει στον Γκατσίνοβιτς που πλασάρει τον Κοτάρσκι. Το δεύτερο τέρμα ήταν «δώρο» του τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ , που μπερδεύτηκε και δέχθηκε γκολ που δεν το δέχονται ούτε στα 5Χ5. Συμπερασματικά το να παίζεις εκτός έδρας, και να είσαι πίσω στο σκορ από ένα αντίπαλο που δεν είναι καλύτερός σου αλλά του δίνεις την δυνατότητα να το πραγματοποιήσει, μοιάζει με «αυτοκτονία» ή παντελή ψυχολογική αδυναμία.
Κι όμως όπως συμβαίνει συνήθως με τον Δικέφαλο του Βορρά και όχι του Νότου, η ομάδα άρχισε να ρολάρει μετά το 2-0 αντί να διαλυθεί. Αυτό είναι και το τεράστιο προτέρημα του. Οι αντίπαλοι ακόμη κι όταν προηγούνται… κρύβονται. Αντιθέτως ο ΠΑΟΚ μετά το λάθος του Κοτάρσκι αντί να παγώσει και να χάσει με κατεβασμένα χέρια και σταματημένα πόδια, ανέβασε σε μέγιστο βαθμό την απόδοσή του. Αν κάποιος έβλεπε στο 60’ το ματς από την τηλεόραση χωρίς να ξέρει σκορ και ομάδες , θα είχε την εντύπωση ότι ο ΠΑΟΚ ήταν γηπεδούχος και προηγούμενος. Όσο αφορά τους παίκτες, όλοι προσπάθησαν το μέγιστο. Κουλιεράκης, Μπάμπα, οι χαφ, ο Ζίφκοβιτς ακόμη και ο Σαμάτα που έμοιαζε να σκορπά φόβο έδωσαν αυτό που χρειαζόταν η ομάδα να γυρίσει το 2-0. Μεγάλη και όπως θα την επιθυμούσε ήταν η επιστροφή του Οζντόεφ, που στις δηλώσεις του έδειξε τι περνούσε επειδή είχε πτώση στην απόδοση. Θεωρούμε ότι ο ΠΑΟΚ αν σμικρύνει τον αριθμό των λαθών του και επανέλθει ο Κοτάρσκι στα προηγούμενα επίπεδά του, θα μπορέσει να πετύχει κάτι που ακόμη και σήμερα μοιάζει με άθλο.
