Φόρος τιμής σε παίκτες που μάτωσαν για να γίνει ο ΠΑΟΚ πολύ μεγάλος
Δεν θέλω να πω πολλά, για να μην ακυρώσω το μεγάλο ενδιαφέρον που έχει αυτή η παρουσίαση, ούτε είναι πρόθεσή μου να δώσω... spoiler. Aπλά θα πω ότι θα καταλάβετε πόσο σεβαστοί πρέπει να είναι ορισμένοι ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τη φανέλα του ΠΑΟΚ και, μάλιστα, πολλοί από αυτούς σε όλη την καριέρα τους φόρεσαν ΜΟΝΟ αυτή τη φανέλα και καμιάς άλλης ομάδας.
Για παράδειγμα, θα θυμηθείτε οι παλιότεροι και θα μάθετε οι νεώτεροι πόσο σημαντικοί ήταν κάποιοι άσοι της δεκαετίας του 1970 και του 1980. Για τους σημερινούς νέους τα ονόματά τους μπορεί να μη σημαίνουν τίποτε, να τους είναι εντελώς άγνωστοι, ή, αν όχι, να έχουν ακούσει απλά κάποιες διηγήσεις από τους πατεράδες και τους παπούδες τους, χωρίς να μπορούν να νιώσουν το μέγεθος της προσφοράς τους στον ΠΑΟΚ. Κι όταν μιλάω για προσφορά, δεν εννοώ μόνο τα γκολ. Διότι οι επιδόσεις στο σκοράρισμα κρατούν ζωντανούς στην αιωνιότητα τους σκόρερ, αλλά το ίδιο ζωντανοί πρέπει να μένουν και άλλοι ποδοσφαιριστές για τη σταθερή και μεγάλη σε διάρκεια προσφορά τους ως αμυντικοί, ως μέσοι, ακόμη και ως επιθετικοί που δεν βρέθηκαν ψηλά στη λίστα των σκόρερ.
Θα μάθουν οι νέοι, πάλι για παράδειγμα, πόσο σημαντικοί υπήρξαν για τον ΠΑΟΚ παίκτες όπως ο Κώστας Ιωσηφίδης και ο Γιάννης Γούναρης, πέρα από τον Γιώργο Κούδα, τον Σταύρο Σαράφη και τον Κούλη Αποστολίδη. Πόσο σημαντικός ήταν ο γίγαντας σέντερ μπακ Αρίσταρχος Φουντουκίδης. Πόσο σπουδαίοι ήταν, στις μετέπειτα γενιές, ο τεράστιος Γιώργος Σκαρτάδος, ο Γιώργος Τουρσουνίδης και ο παρεξηγημένος (από ελάχιστους, ευτυχώς) Δημήτρης Σαλπιγγίδης. Η πώς ξεχωρίζει από τη φουρνιά των δεκαετιών του 1950 και του 1960 η θρυλική μορφή του Λέανδρου Συμεωνίδη. Οπως θα δουν και πόσο έντονο θα είναι τοι αποτύπωμα που θα αφήσει στην ιστορία του ΠΑΟΚ ένας παίκτης που όλοι ξέρουν και όλοι τον έχουν ζήσει για τα καλά. Ο Αντρέ Βιειρίνια...
Ξέρετε, η αφεντιά μου δεν πρόλαβε να δει τον Λάμπη Κουιρουκίδη να παίζει μπάλα. Στο πρώτο βιβλίο του Μιλτιάδη Κανώτα για τα 45 χρόνια ιστορίας του ΠΑΟΚ, παιδάκι 12 ετών τότε, διάβασα για τη “χρυσή” τριπλέτα Γιεντζή-Κουιρουκίδη-Παπαδάκη. Εκεί διάβασα για τα κατορθώματα του “διαόλου κάλτσα” Λέανδρου. Εκεί για το μεγαλείο του Γιάννη Γιακουμή και του Τούλη Μουρατίδη. Αλλά το γεγονός ότι δεν τους είδα ποτέ να παίζουν ποδόσφαιρο, δεν με εμπόδισε από το να τους αγαπήσω, να τους σέβομαι και να τους δέχομαι ως κορυφαίους στη μέχρι τότε ιστορία του ΠΑΟΚ.
Τώρα, λοιπόν, που ξέρω πάρα πολύ καλά πόσο μεγάλοι παίκτες ήταν και πόσο μεγάλη προσφορά είχαν στον ΠΑΟΚ όλοι που είδα με τα μάτια μου, όλοι αυτοί δηλαδή που προανέφερα, μαζί με πολούς άλλους, όπως ο Χρήστος Τερζανίδης, ο Παναγιώτης Κερμανίδης, ο Νέτο Γκουερίνο, ο Γιώργος Κωστίκος, ο Γιάννης Δαμανάκης, ο Νίκος Αλαβάντας και άλλοι, θεωρώ αυτονόητο ότι πρέπει να τους αγαπήσουν, να τους σεβαστούν και να τους αναγνωρίσουν οι νεώτεροι. Αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει εμείς να τους μεταδώσουμε τις πληροφορίες, όπως τις μετέδωσαν σ' εμάς οι παλιότεροι της δικής μας εποχής.
Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, θεωρώ πολύ σημαντικό το πρώτο βιβλίο του Μιλτιάδη Κανώτα για τα 45 χρόνια ΠΑΟΚ, το δεύτερο για τα 80 χρόνια ΠΑΟΚ, που εκδόθηκε το 2006, αλλά και το τρίτο, που, πρώτα ο Θεός, θα υποδεχτούμε όλοι με χαρά το 2026 για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΟΚ.
Μια πολύ μικρή, αλλά ενδεικτική γεύση των πρωταγωνιστών της ιστορίας του ΠΑΟΚ θα πάρετε σ' αυτή την παρουσίαση στο φύλλο της Κυριακής. Μπορεί να θεωρηθεί και φόρος τιμής σε ποδοσφαιριστές που μάτωσαν, στην κυριολεξία, για να γίνει πολύ μεγάλος ο ΠΑΟΚ και να εκφράζει σήμερα εκατομμύρια φιλάθλων στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο...
ΥΓ. Στη φωτογραφία από δεξιά: Γιώργος Κούδας, Απόστολος Βασιλειάδης, Γιαννέλος Μαργαρίτης, Ονούφριος Χαραλαμπίδης, Λέανδρος Συμεωνίδης.
